บนทวีปที่สามารถหยุดเขาได้”เจียงหยาง ซู เซียว, เจียงหยาง ซู อวี้หยวน และเจียงหยาง ซู หยุนคง ทั้งหมดอึ้งเมื่อพวกเขาได้ยินแบบนี้ ความตกใจของพวกเขาพุ่งไปจนถึงขีดสุดสักพักต่อมา เจียงหยาง ซู หยุนคงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ “ข้าพอใจมากที่ในชีวิตของข้าที่ได้เห็นลูกหลานที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ เหลนเอ้ย ในตอนนี้เจ้าเป็นจอมยุทธที่น่าเกรงขามที่สุดยอด เจ้าสามารถทำอะไรก็ได้ที่เจ้าอยากจะทำ ตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางของพวกเราจะสนับสนุนเจ้าอยู่ด้านหลังเอง”จิตสังหารของเจี้ยนเฉินลดลงอย่างรวดเร็วทันทีเมื่อสมาชิกในครอบครัวของเขามาปรากฏอยู่ด้านหน้า เขาตื้นตันมาก แต่เขาก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาตื้นตันถึงวันเก่า ๆ เช่นนั้น เขาจึงข่มความรู้สึกเอาไว้“เจี้ยนเฉิน ขอโทษด้วย ข้าทำอย่างที่เจ้าคาดหวังไม่ได้และพลาดที่จะปกป้องเมืองอัคนีเอาไว้ได้ เมืองอัคนีได้ถูกคนอื่นยึดไป” โหยวเยว่ตะโกนออกมาในขณะที่น้ำตาไหลอาบแก้มของนาง นางโทษตัวเองกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นหัวใจของเจี้ยนเฉินเจ็บปวดเมื่อเขาเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของโหยวเยว่ เจี้ยนเฉินรู้สึกละอายใจต่อโหยวเยว่มาก เขาติดค้างนางหลายเรื่อง“เยว่เอ๋อ ข้ารู้เรื่องเกี่ยวกับเมืองอัคนีแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า อย่ากังวลไปเลย ข้าจะเอาทุกอย่างที่ถูกขโมยไปกลับคืนมาเอง” เจี้ยนเฉินปลอบ ก่อนที่จะมองไปที่เจียงหยาง ซู หยุนคง “ท่านทวด ท่านปฏิบัติต่อตระกูลเจียงหยางแบบเดี
