ที่อยู่ตรงหน้านี้ดูเหมือนจะเหนือกว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้ ความสัมพันธ์ระหว่างเจี้ยนเฉินกับตระกูลเจียงหยางดูเหมือนจะไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวเหมือนที่พวกเขาจินตนาการสายตาของยิหยางซีเป็นประกายในขณะที่เขาลังเล สักพักต่อมา เขาก็ดูเหมือนจะตัดสินใจได้ ตาของเขาหยุดสอดส่องและเหยียดออกมา “เจี้ยนเฉิน เจ้าอย่าคิดว่าจะเอาเมืองอัคนีกลับไปได้ในวันนี้นะ ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าจะสู้กับพวกเราได้ไงถ้าเจ้าไม่มีโถงศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะทำลายมันตอนนี้ ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวน ในตอนนี้ข้าขอสั่งพวกเจ้าให้เอายุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกมาด้วยกับและทำลายโถงศักดิ์สิทธิ์เพื่อแก้แค้นให้กับหลิงหยวนซี”ท่าทางของผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหมดเปลี่ยนไป ยิจินซีตะโกนออกมาด้วยเสียงทุ้ม “อะไรนะ? จะใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ ? ““ยิหยางซี เจ้าแน่ใจในการใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิหรือเปล่า? พลังของยุทธภัณฑ์จักรพรรดินั่นยิ่งใหญ่เกินไป พวกเราจะได้รับผลกระทบกลับอย่างหนัก” หลิงเทียนซีก็ตะโกนออกมาด้วย เขาเคร่งเครียดใบหน้าของยิหยางซีมืดมนในขณะที่เขาตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “ถ้าพวกเราไม่ทำแบบนั้น อย่างนั้นพวกเราจะทำลายโถงศักดิ์สิทธิ์และแก้แค้นให้หลิงหยวนซีได้อย่างไร?”ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหมดลังเลเล็กน้อยก่อนที่พวกเขาจะขบฟัน และพร้อมที่จะเปิดประตูมิติเพื่อที่จะเอายุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกมาสายตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายเมื่อเขาได้ยินที่พวกนั้นพูดกัน “โถงศักดิ์สิทธิ์
