้าไปลึกและซี่โครงของเขาทั้งหมดแหลก
เจี้ยนเฉินกระอักแล้วเลือดก็ออกมาจากมุมปากของเขา เขาลอยถอยหลังไป และหยุดหลังจากที่ลอยไปหลายกิโลเมตร
เจี้ยนเฉินตกตะลึง ยิหยางซีทรงพลังมากกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก แค่การโจมตีด้วยฝ่ามือธรรมดาก็ยังทรงพลังขนาดนี้ แม้ว่ามันจะถูกกระบี่ลดทอนกำลังไปด้วยก็ตาม เจี้ยนเฉินรู้สึกตกตะลึงเป็นที่สุด
ในตอนนี้เอง ผู้อาวุโสที่เหลือของนิกายยิหยวนได้ออกมาพร้อมกับกลุ่มเซียนผู้คุมกฎจากประตูมิติ พวกเขาทั้งหมดตกใจเมื่อได้เห็นยิหยางซีที่กำลังถือวิญญาณของหลงหยวนซีเอาไว้ แต่ความโกรธก็เข้ามาแทนที่ความประหลาดใจของพวกเขา
“หลิงหยวนซีถูกเจ้าทำให้บาดเจ็บ เจ้าเป็นใครกัน ? เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วอย่างนั้นหรือ ? เจ้ากล้าดียังไงที่ทำให้ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายยิหยวนของพวกเราบาดเจ็บ ! ” ผู้นำของผู้อาวุโสตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวไปที่เจี้ยนเฉิน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสง่างาม
“ขะ ขะ เขาคือเจี้ยนเฉินที่พวกเรากำลังตามหา เขากลับมาพร้อมกับพยัคฆ์ปีกเทวะ” วิญญาณของหลิงหยวนซีพูดออกมา เสียงของเขาอ่อนแอมาก
“อะไรนะ ! เขาคือเจี้ยนเฉินงั้นหรือ ! ? ” ทุกคนตกใจจากคำพูดของหลิงหยวนซี พวกเขาทั้งหมดมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเหลือเชื่อ
“เป็นไปได้ไงกัน ? เห็นได้ชัดว่าเจี้ยนเฉินเป็นเพียงเซียนผู้คุมกฎ แต่คที่อยู่ตรงหน้าพวกเรานี้เป็นเซียนราชา เขาไม่ใช่เจี้ยนเฉินแน่ หลิงหยวนซี เจ้าจำเขาสลับกับคนอื่นหรือไม่
