? ” ผู้อาวุโสสูงสุดถามออกมาด้วยความเหลือเชื่อ เขาปฏิเสธที่จะเชื่อว่ามีเป็นคนที่เป็นเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 3 ได้ในเวลาแต่ไม่กี่ปี
“นี่เป็นเขาแน่ ไม่ผิดหรอก มันเป็นเขาที่ใช้ทักษะเทพจุติเมื่อหลายปีก่อนและทำให้วิญญาณของข้าได้รับบาดเจ็บหนัก ต่อให้ข้ากลายเป็นเถ้าถ่าน แต่ข้าก็ยังจำเขาได้ ดูซิ สัตวฺอสูรตัวน้อยที่อยู่บนไหล่ของเขาคือพยัคฆ์ปีกเทวะ” หลิงหยวนซีพูด
ทั้งหมดพุ่งความสนใจไปที่เสือขาวที่อยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉิน เสือขาวยังยืนทรงตัวอยู่ตรงนั้นในขณะที่มันจ้องกลับไปที่พวกเขาด้วยดวงตาที่สุกใส ขนของมันยุ่งจากคลื่นพลังที่รุนแรงที่เหลืออยู่ แต่มันก็ไม่เป็นอันตรายอะไร
เจี้ยนเฉินหมุนเวียนพลังบรรพกาลที่อยู่ในร่างของเขาอย่างเงียบ ๆ อัตราของการฟื้นฟูที่แตกต่างของพลังบรรพกาลเริ่มเห็นผลในตอนนี้ และทำให้แผลที่หน้าอกของเขาฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว กระดูกที่แตกละเอียดของเขาเริ่มที่จะเกิดขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างเย็นชาเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าทุกคนกำลังมองไปที่เสือขาว
สักพักต่อมา สายตาของยิหยวนซีก็เป็นประกาย เขาได้ยืนยันตัวตนของเสือขาวแล้ว และตาของเขาก็ลุกโชนไปด้วยความโลภ “ข้ารู้สึกถึงความกดดันจากมันได้ มันเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะจริงจริง ไม่ผิดแน่”
จอมยุทธจากนิกายยิหยวนทั้งหมดยินดี ทั้งหมดมองไปที่เสือขาวด้วยความโลภ เหมือนกับว่ามันไม่ใช่สัตว์อสูร แต่มันเป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้
“ยอ
