ข้าไปที่หว่างคิ้วของหลิงหยวนซีอีกครั้งม่านตาของหลิงหยวนซีหรี่เล็กลงเท่าเข็ม ไม่ยอมให้แสงผ่านเข้าไป เขาไม่สามารถที่จะป้องกันการโจมตีที่เหมือนสายฟ้านี้ได้ในตอนนี้เอง ประตูมิติก็คงที่ ชายชราผิวเลือดฝาดในชุดขาวก้าวออกมาข้างหน้า ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปทันทีที่เขาก้าวออกมาและเห็นว่าหลิงหยวนซีกำลังอยู่ในอันตราย เขาตะโกนออกมา “หยุดนะ ! ” เขาชี้นิ้วออกไปและพลังก็พุ่งออกไปในอากาศ มันทำลายข้อจำกัดของมิติและไปถึงที่เจี้ยนเฉินทันที และกระแทกยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเขาที่กำลงจะแทงไปที่หลิงหยวนซีทันทียุทธภัณฑ์จักรพรรดิถูกกระแทกกลับไปทันทีในตอนที่มันสัมผัสกับผิวของหลิงหยวนซี พลังจากการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยมีพลังที่น่าเหลือเชื่อ และกระตุกแขนของเจี้ยนเฉินจนชาเจี้ยนเฉินตกใจ เขารู้ว่าคนที่เพิ่งมานี้มีความแข็งแกร่งที่เขาไม่สามารถเทียบเท่าได้ แต่เขาก็ไม่ได้กลัว เขาแทงออกยุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกไปอีกครั้งเพื่อพยายามที่จะฆ่าหลิงหยวนซี“เจ้ากล้าดียังไง ! ” ยิหยางซีโกรธเกรี้ยว เขาสะบัดแขนและลมก็พัดออกมาอย่างรุนแรง ลมหมุนที่เชื่อมระหว่างพื้นดินกับท้องฟ้าเกิดขึ้นมา และพัดไปทางเจี้ยนเฉินพร้อมทั้งเสียงเสียดแทงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเจี้ยนเฉินได้แทงเข้าไปที่หน้าฝากของหลิงหยวนซีแล้ว ลมหมุนมาถึงในตอนที่กระบี่ได้เข้าไปที่หน้าผากแล้ว ลมความเร็วสูงเหมือนใบมีดที่แหลมคม และตัดไปที่ร่างกายของเจียนอย่างต่อเนื่อง มันทำให้เจี้ยนเฉิ
