นรู้สึกเจ็บไปทั่วและรอยสีขาวก็ปรากฎขึ้นทั่วร่างของเขาลมที่รุนแรงดึงตัวเขาให้ถอยหลังไป และป้องกันไม่ให้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิแทงลึกเข้าไปในหัวของหลิงหยวนซีมากกว่านี้อีก มันถูกดึงออกมาอย่างช้า ๆ และพลาดที่จะกำจัดวิญญาณของหลิงหยวนซี เจี้ยนเฉินไม่สามารถที่จะฆ่าเขาได้อย่างไรก็ตาม หลิงหยวนซีก็บาดเจ็บเหนือจินตนาการ เขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้และส่วนบนของหัวของเขาก็ระเบิดออก วิญญาณสีหมองบินออกมาจากเข และพุ่งไปที่ยิหยางซีที่กำลังโกรธหลิงหยวนซีทิ้งร่างของเขาและบินออกไปในรูปวิญญาณทันทีที่เขาหนีออกจากร่างไป หัวของเขาก็ระเบิดออกมาเสียงดัง พลังงานสีดำที่เปล่งรัศมีพลังแห่งการทำลายล้างได้รั่วออกมาจากหัวของเขา และทำให้หัวเขากลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเจี้ยนเฉินยากที่จะทรงตัวอยู่ได้ภายใต้ลมหมุน เมื่อเขาเห็นวิญญาณของหลิงหยวนซีหนีไปได้ เขาก็ตระหนกทันทีและเหวี่ยงกระบี่ของเขาไป เขาสร้างปราณกระบี่ออกมาที่ตัดผ่านอากาศไปและพุ่งไปทางวิญญาณของหลิงหยวนซีเลือดไหลออกมาจากหน้าของยิหยางซีในขณะที่จิตสังหารสั่นไหวอยู่ในดวงตาของเขา เขาคว้าไปที่มิติที่ว่างด้านหน้าด้วยมือซ้ายของเขา และสร้างมิติเพื่อเก็บวิญญาณของหลิงหยวนซีเอาไว้ ในเวลาเดียวกัน เขาก็ใช้ฝ่ามือขวาในการโจมตีไปที่เจี้ยนเฉิน
“เจี้ยนเฉิน ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นมาในเวลาอันสั้นไม่กี่ปีนี้” หลิงหยวนซีคำรามออกมาในขณะที่เขาวิตกอยู่ในใจ เขารอให้คนจากนิกายของเขามาอยู่
