วันนี้ไม่ได้เท่านั้น เจ้ายังต้องมอบพยัคฆ์ปีกเทวะให้กับนิกายยิหยวนอย่างว่าง่ายในวันนี้อีก” ในขณะที่เขาพูด ชิ้นหยกก็ปรากฏขึ้นมาบนมือของเขาอย่างเงียบ ๆ เขาบีบมันทันที และส่งข่าวให้ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ที่นิกาย
เจี้ยนเฉินเห็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยของหลิงหยวนซีและสายตาของเขาก็เป็นประกาย เขาตะโกนออกมา “หลิงหยวนซี ในเมื่อเจ้าเรียกกำลังเสริมมา ข้าก็จะฆ่าเจ้าก่อนที่พวกนั้นจะมา ! “
เจี้ยนเฉินพุ่งเข้าไปที่หลิงหยวนซีพร้อมด้วยยุทธภัณฑ์จักรพรรดิที่อยู่ในมือ มันส่องแสงสีดำแสบตาในขณะที่พลังแห่งการทำลายล้างกระจายไปรอบ ๆ คลื่นพลังงานที่มหาศาลสั่นไหวพื้นที่รอบ ๆ ทำให้มิติบิดเบี้ยวและกลายเป็นภาพพร่ามัว
ในครั้งนี้ เจี้ยนเฉินโจมตีออกไปแรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขาไม่ออมแรงเลยและแสดงความแข็งแกร่งของเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 7 ออกมา เขาต้องการที่จะจบการต่อสู้ให้ไว เขาคิดที่จะฆ่าหลิงหยวนซีให้ได้ก่อนที่เขาจะต่อต้าน
ท่าทางของหลิงหยวนซีเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกถึงความกดดันจากเจี้ยนเฉินตรงหน้านี้ แต่ในตอนนี้เขาก็ยังพบอีกว่าเจี้ยนเฉินนั้นเย็นชามาก
“นี่มันเป็นไปไม่ได้ ความแข็งแกร่งของเขาน่ากลัวขนาดนี้ในเวลาแค่ไม่กี่ปีได้อย่างไร ? แม้ว่าเขาจะมียุทธภัณฑ์จักรพรรดิ แต่เขาก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาฝึกแบบไหนกันนะ ? ” ความตกใจท่วมท้นหลิงหยวนซีในขณะที่ใบหน้าของเขาค่อนข้า
