งซีด
ผมที่ยาวของเจี้ยนเฉินและเสื้อผ้าของเขาพลิ้วไหวไปกับสายลม ทุกที่ที่เขาผ่านไปกลายเป็นสีดำสนิทเพราะพลังบรรพกาล เขาใช้ทักษะมายาพริบตาและเคลื่อนที่ไปหลายกิโลเมตรในทันทีและไปถึงตรงหน้าหลิงหยวนซี เขาจับกระบี่ด้วยมือข้างหนึ่งและแทงออกไปที่หลิงหยวนซีด้วยความเร็วแสง
การโจมตีดูธรรมดา แต่มันก็ทำให้หลิงหยวนซีรู้สึกว่าหลบไม่ได้เลยแม้แต่น้อย มันเหมือนกับว่า ไม่ว่าเขาจะพยายามหลบไปที่ไหนก็ตาม การโจมตีก็ยังถึงได้
สายตาของหลิงหยวนซีเป็นประกายระเบิดออกมา เกราะที่น่าเกรงขามควบแน่นขึ้นมาที่ร่างของเขา ในเวลาเดียวกัน ดาบโค้งของเขาก็ชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า เมฆและลมในท้องฟ้าเริ่มที่จะแปรเปลี่ยนและแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ก็ลดตัวลงมาในบริเวณ มันล็อคเป้าไปที่เจี้ยนเฉิน
“ทักษะดาบเมฆวายุ ! ” หลิงหยวนซีคำรามออกมา ทันใดนั้นเอง ดาบก็หายไปในมิติ เหมือนกับว่ามันเป็นหนึ่งเดียวกับรอบ ๆ
เมฆและลมบนท้องฟ้าเหมือนจะถูกขับเคลื่อนด้วยพลังบางอย่าง มันเริ่มหลอมรวมและควบแน่นเข้ากับดาบโค้งที่อยู่ตรงหน้าหลิงหยวนซี ในพริบตา กำแพงหนาของดาบโค้งก็ได้มารวมตัวอยู่ตรงหน้าเขาและดาบทุกเล่มก็มีขนาดเดียวกัน มันดูเหมือนภาพลวงตาแต่ก็เป็นสามเหลี่ยมที่ควบแน่นมากจากอากาศและเมฆ พวกมันทั้งหมดเปล่งรัศมีออกมาด้วยคลื่นพลังที่ทรงพลัง
“ไป ! ” หลิงหยวนซีชี้นิ้วไปที่เจี้ยนเฉิน กลุ่มดาบโค้งบินไปที่เจี้ยนเฉินทันที และล้อมเขาเอาไว้พร้อมทั้งหมุนไปรอบ ๆ เขา มันเหมื
