ารทำลายล้าง และตัดผ่านมิติไป
รอยยิ้มเย็นเย็นชาที่มุมปากของเจี้ยนเฉินสูงขึ้นเรื่อย ๆ เขามองไปที่นิ้วอย่างไม่สนใจก่อนที่จะเหวี่ยงยุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกไป ปราณกระบี่สีดำยาวพุ่งออกไป
ปราณกระบี่เปล่งรัศมีไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้างในขณะที่มันพุ่งไปที่นิ้วใหญ่ รอยแยกขนาดใหญ่เกิดขึ้นในที่ซึ่งปราณกระบี่ผ่านไป และทำให้เกิดสีดำ
บู้ม !
ปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินปะทะเข้ากับนิ้วใหญ่ของไป่ยี่เฟยกลางอากาศ ในขณะที่พลังงานรุนแรงที่เหลืออยู่ก็เริ่มกวาดไปรอบ ๆ ทันที มันทำให้มิติรอบ ๆ สั่นไหวอย่างรุนแรง แม้แต่พื้นดินยังดูเหมือนจะสั่นไหว และทำให้ภูเขาถล่มลงมา
ไป่ยี่เฟยเคร่งเครียดในขณะที่เขาคำรามออกมา “ข้าไม่คิดเลยว่ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิจะทรงพลังถึงขนาดที่ทำให้เซียนผู้คุมกฎแสดงความยิ่งใหญ่ออกมาได้ขนาดนี้ ถ้ายุทธภัณฑ์จักรพรรดิมาอยู่ในมือของข้า ความแข็งแกร่งของข้าต้องเพิ่มขึ้นเหนือจินตนาการแน่” ในตอนสุดท้าย ความโลภในตาของไป่ยี่เฟยก็หนาแน่นขึ้น”
ในตอนนี้เอง แสงสีดำก็ได้พุ่งออกมา ปราณกระบี่ไม่ได้กระจายหายไปหลังจากที่ปะทะกับนิ้วของไป่ยี่เฟยและแทนที่กันมันกลับพุ่งออกมาจากคลื่นพลังในอากาศ มันพุ่งต่อไปอย่างไม่ลดกำลังลงเลย
ตาของไป่ยี่เฟยหรี่เล็กลงทันที และเขาก็ตะโกนออกมา “บัดซบ ! ” ทันใดนั้นเอง พลังงานก็เริ่มที่จะพุ่งมาที่ตรงหน้าของเขา ก่อนที่จะควบแน่นเป็นโล่กลมกว้าง 3 เมตรเพื่อป้องกันปราณกระบี่เอาไว้
ปรารกระบี่ล็อคเป้
