เขากำลังทำสมาธิอยู่ในกระท่อมไม้ที่เงียบสงบบนภูเขาที่ห่างไกลออกไปจากเมือง มิติรอบรอบเขากระเพื่อมอย่างช้าช้า ในขณะที่ร่างของชายชราดูเหมือนจะเป็นหนึ่งเดียวกับรอบข้างชายชราคนนี้เป็นเซียนผู้คุมกฎทันใดนั้นเอง ตาของชายชราก็เปิดออก เขาเคลื่อนไหวร่างกายและก็ออกจากกระท่อมไม้ไปทันที และปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งหลายเมตรห่างออกไปบนยอดภูเขา เขามองออกไปไกลอย่างเคร่งเครียดในขณะที่ตาที่พร่ามัวของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ เขาพูดด้วยเสียงชราที่สั่นเทาของเขา “ช่างเป็นพลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลและจิตสังหารที่ทรงพลังอะไรแบบนี้ นะ นี่คือเซียนราชา ทำไมเซียนราชาที่สุดยอดถึงได้มาที่เขตชนบทแบบนี้และทำไมเขาถึงเปล่งรัศมีจิตสังหารที่น่ากลัวเช่นนี้ออกมา ? มีบางคนไปทำให้เขาโมโหหรือเปล่า ? ““ไม่ได้การ ข้าต้องไปดูซะแล้ว” ชายชราหลอมรวมกับมิติรอบ ๆ และพุ่งออกไปเหมือนภาพราง ๆภายในเมือง หมัดของเจี้ยนเฉินกำไว้แน่น เขาขบฟันแล้วพูดออกมา “พันธมิตรพิชิตอัคนีได้ยึดเมืองอัคนีของข้าและไล่กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีออกไป มันไม่สำคัญว่าเจ้าจะมีใครหนุนหลังหรอก ข้าจะไม่ยกโทษให้แน่”ในตอนนี้เอง เซียนสวรรค์ก็บินออกมาจากปราสาท พวกเขาหยุดอยู่ห่างจากเจี้ยนเฉิน100 เมตร ในขณะที่พวกเขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความกังวล หลังจากที่ชั่งใจเล็กน้อย บางคนก็ก้าวออกมาและป้องมือพร้อมกล่าว “ผู้อาวุโส พวกเราคือที่ปรึกษาจักรพรรดิของอาณาจักรอัมม่า พวกเราขอถามได้ไหมว่าอ
