ะไรที่ทำให้ท่านขุ่นเคืองใจกัน ? ถ้ามีบางอย่างที่พวกเราสามารถช่วยท่านได้ พวกเรายินดีอย่างมาก”ที่ปรึกษาจักรพรรดิสุภาพมากเพราะว่าพวกเขากลัวว่าจะไปทำให้เจี้ยนเฉินโกรธเจี้ยนเฉินไม่สนใจพวกเขาและจ้องออกไปไกลแทน ตาของเขาแดงก่ำ และความโกรธและจิตสังหารที่เหลืออยู่ก็ยังไม่หายไปไหนมีร่างบินมาเหมือนสายฟ้าตรงที่ที่เจี้ยนเฉินจ้องมองไป และมาถึงตรงหน้าของเขาในพริบตา ไม่แปลกใจเลย ว่ามันคือชายชราที่ทำสมาธิอยู่ที่ภูเขาใบหน้าของที่ปรึกษาจักรพรรดิเบิกกว้างขึ้นมาทันทีเมื่อเขาเห็นว่าชายชรามา พวกเขาทั้งหมดคำนับอย่างสุภาพและพูด “พวกเราขอคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ”ชายชราที่ถูกเรียกว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิไม่สนใจพวกเขาและสำรวจเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ เขาตกใจในใจ เพราะว่าภายใต้สายตาของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเหมือนว่าร่างของเขานั้นถูกแทงไปด้วยกระบี่ 2 เล่ม เขารู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เมื่อเขาเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกเหมือนไม่ได้เผชิญหน้าอยู่กับมนุษย์ แต่เป็นภูเขาที่เพิ่มลดขนาดได้ เขารู้สึกเหมือนว่าเขาอ่อนแอเหมือนมดปลวกซึ่งมันกดดันเขาอย่างมาก“เขาเป็นเซียนราชาแน่ แข็งแกร่งเหมือนที่ข้าคาดเอาไว้” ชายชราคิด อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงท่าทางสุภาพอยู่ และคำนับไปที่เจี้ยนเฉิน เขาพูดออกมาอย่างเคารพ “หยันซีนันขอคารวะผู้อาวุโส ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าอะไรกันที่ทำให้ผู้อาวุโสโกรธเกรี้ยว? ถ้ามีอะไรที่ผู้อาวุโสต้องการ ข้ายินดีที่จะช่วยทุกอ
