ผ่าเต่าได้ตายเพราะช่วยชีวิตเขาเอาไว้ เขาเปลี่ยนเป็นร่างจริงและขังซูเทียนซี ซูหยุนซีและหลีเฟิงซินเอาไว้ในกระดองของเขา และต้านทานการโจมตีที่ดุร้ายจากจอมยุทธที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามคนนั้น ในตอนสุดท้าย วิชาเซียนระดับเทียนจากซูเทียนซีและซูหยุนซีได้กำจัดวิญญาณของเขาไป และทำให้กระดองของเขาแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ จนแม้แต่ศพของเขายังไม่เหลือเลย เขาตายอย่างน่าอนาถที่แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 ก็ยังไม่สามารถที่จะชุบชีวิตเขาขึ้นมาได้
ถ้าไม่เป็นเพราะผู้อาวุโสสูงสุดเสียสละตัวเองเพื่อทำให้จอมยุทธทั้งสามวุ่นวายอยู่ล่ะก็ เจี้ยนเฉินก็คงไม่รอดจนกระทั่งผู้อาวุโสฮงมา เพราะว่าเขาไม่มีกำลังพอที่จะต่อต้านได้เลยในตอนแรกที่เขาถูกทั้งสามคนนั้นไล่ล่า
การเสียสละของผู้อาวุโสได้สร้างความซาบซึ้งให้กับเจี้ยนเฉินอย่างมาก และเจี้ยนเฉินก็รู้ซึ้งถึงบุญคุณครั้งนี้ นอกเหนือจากนี้เขายังรู้สึกละอายใจและโทษตัวเองอีกด้วย
ผู้อาวุโสสูงสุดตายไปแล้วในตอนนี้ แต่เจี้ยนเฉินยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณของผู้อาวุโสสูงสุดจนหมดและเขายังไม่ล้างความอัปยศของเขาเลย
เขายังคงจำได้อย่างชัดเจนถึงความปรารถนาของผู้อาวุโสสูงสุดที่กระจายอยู่และยังไม่หายไปหลังจากที่ผู้อาวุโสตายไปแล้ว เขาเป็นห่วงถึงอนาคตของเผ่าเต่า ในขณะที่เจี้ยนเฉินจะเติมเต็มความปรารถนาสุดท้ายของผู้อาวุโสในการฟื้นฟูเผ่าเต่าให้กลับสู่ความรุ่งเรือง แบบนั้น เขาจะสามารถชดใช้ความใจดีของผู้อา
