วุโสสูงสุดและทำให้วิญญาณของผู้อาวุโสไปสู่สุขคติ
เจี้ยนเฉินยืนอย่างใจลอยอยู่ด้านหน้าป้ายหลุมศพใหญ่และลืมวันเวลาเลย ผู้ติตามทั้งสองที่ตามเขามายืนอยู่อย่างเงียบ ๆ กลัวว่าพวกเขาจะไปรบกวนผู้คุมกฎที่เคารพที่พวกเขาชื่นชม
สายลมรุนแรงพัดผ่าน ทำให้ชุดขาวยาวของเจี้ยนเฉินพริ้วไสวไปกับสายลม เขาได้ยืนอยู่ที่นี่หลายวันอย่างไม่รู้ตัว
ในตอนนี้เอง จอมยุทธของเผ่าเต่าได้ขึ้นมาที่ภูเขาและคุกเข่าลงห่างออกไป 20 เมตร “ผู้คุมกฎ ไทโตวและผู้อาวุโสทั้งสามได้กลับมาพร้อมชัยชนะเด็ดขาด พวกเขายึดเหมืองที่เคยเป็นของเรากลับมาได้สำเร็จ”
“ส่งคำสั่งของข้าออกไป ให้คนในเผ่าทุกคนและผู้อาวุโสมารวมกันที่นี่” เสียงเย็นชาของเจี้ยนเฉินดังออกมา
“ตามที่ท่านผู้คุมกฎปรารถนา ! ” จอมยุทธตอบกลับอย่างเคารพ ก่อนที่จะหายไปเหมือนสายลม
เสียงแตรทุ้มดังออกมาจากเผ่าที่ไกลออกไปไม่นานหลังจากนั้น กลุ่มคนใหญ่ได้รีบขึ้นมาที่ภูเขาภายให้การนำของผู้อาวุโส พวกเขาเดินทางขึ้นมาอย่างรวดเร็วและมาถึงที่หน้าหลุมศพของผู้อาวุโสสูงสุด
“พวกเราขอคารวะท่านผู้คุมกฎ ! ” ทุกคนคุกเข่าลงหนึ่งข้างและตะโกนออกมาด้วยเสียงบาดหู พวกเขาทั้งหมดตะโกนพร้อมเพรียงกันอย่างมีระเบียบ
ศักดิ์ศรีของเจี้ยนเฉินในเผ่าเต่าได้เพิ่มมากขึ้นมากขึ้น ในตอนนี้เขาได้รับความเคารพจากทุกคน ไม่เพียงแต่อำนาจและฐานะของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินมา แต่พวกเขายังได้เหมืองที่เคยเป็นของพวก
