ลืมตาขึ้นช้า ๆ ใบหน้าของเขาหม่นหมองและเขายากที่จะซ่อนความอ่อนแอเอาไว้ได้
“หลวนเอ๋อ มันเป็นปู่เองที่ทำให้เจ้ามีอันตราย ข้าไม่น่าตกลงให้เจ้ามากลายเป็นลูกศิษย์ของไอ้สารเลวนี้เลย” หวงเทียนป้าพูดอย่างอ่อนแอ เขาโกรธเกรี้ยว
“ท่านปู่…” หวงหลวนสะอื้น นางไม่คิดเลยว่าบรรพชนตระกูลของนางจะถูกจับมาโดยบรรพชนตระกูลหวงกู่ ไม่เพียงแต่มันจะทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขาออกเป็นเสี่ยงเท่านั้น แต่พวกเขาทั้งสองคนอาจจะออกไปจากที่ไม่ได้ด้วยเช่นกัน
หวงเทียนป้าเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบากและจ้องมองอย่างดุร้ายไปที่บรรพชนตระกูลหวงกู่ เขาขบฟันแล้วพูด “ไอ้สารเลว ข้าไว้ใจเจ้ามากเกินไป และปฏิบัติต่อตระกูลของเจ้าเฉกเช่นสหาย ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมาทำแบบนี้ เจ้าซุกซ่อนความลับอะไรไว้ทำให้ถึงกับต้องขังพวกเราไว้ที่นี่”
หลายวันที่ผ่านมา หวงเทียนป้าได้รับข้อความจากหวงหลวน เขาไม่รู้ว่าหวงหลวนกำลังเจอกับอะไรอยู่ เขาจึงออกมาจากตระกูลหวงโดยไม่ได้เตรียมการอะไร เขาแค่ต้องการจะพบหวงหลวน แต่เขาไม่คิดเลยว่าบรรพชนตระกูลหวงกู่จะโจมตีเขาอย่างกะทันหันตอนที่เขาไม่ได้เตรียมตัว บรรพชนตระกูลหวงกู่ทำร้ายเขาจนบาดเจ็บสาหัสและขังเขาไว้ ก่อนที่ผนึกกำลังของเขาโดยใช้ทักษะลับ มันทำให้เขาอ่อนแอเหมือนคนธรรมดา
แม้แต่ตอนนี้ หวงเทียนป้าก็ยังไม่รู้ว่าเขาจะโดนอะไรบ้าง
บรรพชนตระกูลหวงกู่เหยียดหยามออกมา “หวงเทียนป้า ไม่มีความจำเป็นที่เจ้าจะต้องรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้
