แค่อยู่ที่ตระกูลของพวกเราต่อไปโดยไม่ต้องคิดอะไร ข้าจะไม่ทารุณกรรมเจ้าแน่”
“ไอ้สารเลว ! ความสัมพันธ์ระหว่างหลวนเอ๋อกับเจี้ยนเฉินนั้นลึกซึ้งมาก และครอบครัวของข้าก็มีมิตรภาพอันใกล้ชิดกับคนที่มีอำนาจของตระกูลเจียงหยาง ตระกูลเจียงหยางจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ ! ” หวงเทียนป้าร้องออกมา
บรรพชนตระกูลหวงกู่หัวเราะคิกคักออกมา “หวงเทียนป้า เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้งั้นหรือ ? ความสัมพันธ์ของเจ้ากับตระกูลเจียงหยางถูกสร้างขึ้นมาโดยเจี้ยนเฉิน ในตอนนี้เจี้ยนเฉินก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว ตระกูลเจียงหยางไม่สนใจตระกูลหวงของเจ้าหรอก ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลเจียงหยางจะไปรู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ได้ยังไง ? หวงเทียนป้า เจ้าควรจะเลิกคิดแบบนั้นดีกว่า”
“ไอ้สารเลว เจ้าจะต้องไม่ตายดีแน่” หวงเทียนป้าคำราม
สายตาของบรรพชนตระกูลหวงกู่เป็นประกายเย็นชา เขาเหยียด “หืม หวงเทียนป้า เจ้าพูดพล่ามพอหรือยัง” เขาโจมตีไปที่หลังของหวงเทียนป้าด้วยฝ่ามือของเขา ทำให้เลือดพุ่งกระจายออกมาจากปากของหวงเทียนป้า
“อย่าทำร้ายท่านปู่ ! ” หวงหลวนร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง นางรู้สึกบีบหัวใจเมื่อเห็นสภาพของหวงเทียนป้า
บรรพชนตระกูลหวงกู่ยิ้มอย่างชั่วร้ายและพูด “ศิษย์รักของข้า ชีวิตของปู่เจ้าอยู่ในมือเจ้าแล้ว ถ้าเจ้าต้องการให้เขาปลอดภัย เจ้าควรจะฝึกอยู่ที่นี่ด้วยวิธีการที่ข้าให้เจ้า” เขาออกจากห้องลับไปหลังจากพูดจบและขังหวงหลวนไว้ข้างในอีกครั้ง
หวงหลวนสะอื้นเ
