าไทนิชต้องการจะทำอะไร ตาของเขาเย็นชาทันทีและเขาก็สะบัดมือซ้ายไปที่หัวของไทนิชด้วยความเร็วแสง ฝ่ามือโจมตีที่ทรงพลังพุ่งผ่านหัวของเขาไปและเปลี่ยนมันให้เป็นชิ้น ๆ และกำจัดวิญญาณของเขาไปวิญญาณของไทนิชหายไป พลังของโถงศักดิ์สิทธิ์จึงสูญเสียนายของมันไปเช่นกัน มันเริ่มที่จะหายไปอย่างช้า ๆควับ!วัตถุเซียนสูงสามสิบเมตรกลับไปเป็นขนาดเท่าเดิม และกลายเป็นแสงสีทองพุ่งกลับเข้าไปที่ในหน้าผากของเจี้ยนเฉิน มันกลับไปที่ทะเลแห่งสติสัมปชัญญะของเจี้ยนเฉินนูบิสเดินไปไกล เขามองไทนิชที่ตายอยู่ที่พื้น เขาอดไม่ได้ที่จะถอนกายใจออกมายาว “ในที่สุดไอ้บ้านี่ก็ตามสักที พลังของโถงศักดิ์สิทธิ์ที่เขาควบคุมก่อนหน้านี้ทำให้เขาใช้การโจมตีของเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 8 ได้ มันทำให้ข้ากลัวมาก แต่เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้าในตอนท้าย” ความบ้าคลั่งในใจของนูบิสได้สงบลงไปในที่สุดเจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมาในใจอย่างผ่อนคลายในขณะที่เขาจ้องไปที่ศพของไทนิชด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกันไป เขาเก็บยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเข้าไปในแหวนมิติของเขา ก่อนที่จะนั่งยอง ๆ ลงไปที่ข้างศพของไทนิช เขาทาบฝ่ามือไปที่หน้าอกของศพคลื่นพลังงานที่ทรงพลังออกมาจากหน้าอกของเขาทันที ตามติด ๆ มาด้วยพลังงานบริสุทธิ์กลมขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ ซึ่งถูกดึงออกมาจากไทนิชโดยเจี้ยนเฉิน มันเป็นพลังของเซียนจักรพรรดิเจี้ยนเฉินค่อย ๆ วางพลังนั้นเอาไว้บนมือของเขา เขาเคร่งเครียดมาก เขารู้ดี
