ยน มือของเขายังอยู่ที่แผลในขณะที่เขากดมันไว้อย่างแน่นแต่เลือดสีทองก็ยังคงไหลออกมาผ่านนิ้วของเขา มันเตะตามาก
เทียนเจี้ยนสำรวจเถี่ยต้าผ่านดวงตา เขาขมวดคิ้วและท่าทางของเขาก็ผสมกันระหว่างความตกใจและความสงสัย
“เถี่ยต้า ข้าไม่คิดมาก่อนเลยว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดถึงขนาดฆ่าเซียนผู้คุมกฎได้ อ้อใช่ กระหน่ำมิติและทำลายมฤตยูนั้น มันทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังประเภทไหนกัน ? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินทักษะแบบนั้นจากเจ้ามาก่อน ? เจ้าไปเรียนมาตอนไหน ? ดูจากพลังของมันแล้ว พวกมันน่าจะอยู่ในระดับทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ขั้นสูงเป็นอย่างน้อย” หมิงตงถามเถี่ยต้าอย่างอยากรู้ เขาไม่แน่ใจว่าเถี่ยต้าได้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังมากมายอย่างนี้มาได้อย่างไร
เถี่ยต้าส่ายหน้าด้วยความสับสนในขณะที่เขาตอบกลับด้วยเสียงทุ้มและนุ่มนวล “ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน ข้ารู้ทักษะมาหลังจากที่ข้าตัดผ่านระดับ”
“อะไรนะ! เจ้ารู้มันหลังจากที่เจ้าตัดผ่าน ! ” หมิงตงอึ้งด้วยความเหลือเชื่อ
“ความลึกลับของสงคราม ความลึกลับของสงคราม…” เทยนเจียนพึมพำเบา ๆ ในขณะที่เขาครุ่นคิดอย่างหนัก เขารู้สึกเหมือนว่าเขาได้ยินวลีนี้มาจากที่ไหนสักแห่ง
ทันใดนั้น เทียนเจี้ยนก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างออก ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปทันทีในขณะที่เขาจ้องไปที่เถี่ยต้าด้วยความตกใจ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“ความลึกลับของสงคราม เลือดสีทองและรูปสลักขวานรบที่ระหว่างคิ้ว ท
