าตั้งตาตั้งตารอวันนี้มานานหลายปี และในที่สุดมันก็เป็นจริง” เสียงนุ่มนวลดังออกมา ไป๋เหลียนดูกระปรี้กระเปร่าอยู่ในชุดยาว
โหยวเยว่นั่งลงอย่างช้า ๆ แล้วพูด “ทุกคนที่มาในครั้งนี้ทุกคนทำให้ข้าประหลาดใจมาก แต่…” โหยวเยว่หยุดในขณะที่นางขมวดคิ้วเล็กน้อย
“พี่โหยวเยว่ แต่อะไรหรือ ? ” ไป๋เหลียนถามด้วยความอยากรู้ในขณะที่นางกระพริบตาโตของนาง
“แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง อยู่ดี ๆ ข้าก็รู้สึกไม่สบายใจ เหมือนว่ากำลังจะมีบางอย่างเลวร้ายเกิดขึ้น” โหยวเยว่พูดออกมา
ไป๋เหลียนจ้องออกไปอย่างเหม่อลอยในขณะที่นางครุ่นคิดเล็กน้อยพร้อมขมวดคิ้ว จากนั้นนางจึงพูด “พี่โหยวเยว่ เจ้าคิดมากไป ทุกคนที่อยู่บนทวีเทียนหยวนรู้ดีว่าพวกเรามีตระกูลผู้พิทักษ์คอยหนุนหลังกลุ่มทหารรับจ้างของพวกเราอยู่ ข้าค่อนข้างมั่นใจว่าจะไม่มีใครมาหาเรื่องหรอก”
“เจ้าพูดถูก แต่ข้าทำไมถึงยังปล่อยวางความไม่สบายใจนี้ออกไปไม่ได้ ? ” โหยวเยว่พึมพำในขณะที่นางคิด
ไป๋เหลียนกลอกตาและหัวเราะคิกคัก “พี่โหยวเยว่ เจ้าไม่ได้คิดถึงพี่ชายของข้าอยู่ใช่ไหม ? “
ใบหน้าของโหยวเยว่แดงในขณะที่นางแกล้งโกรธ “อย่าพูดเหลวไหลนะ…”
20 กิโลเมตรออกไปจากเมือง ได้มีกลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นมาทันทีทันใดในตอนนี้ พวกเขามีจำนวนมากและหนาแน่นไปด้วยคนสุดลูกหูลูกตา พวกเขามีอย่างน้อยหลายล้าน พวกเขากำลังมุ่งหน้าอย่างรวดเร็วมาที่ทิศทางของเมืองอัคนีและมีท่าทีที่ก้าวร้าวและคุกคาม
มีคนมากกว่ายี่สิบคนท
