อกไป มันดูเหมือนจะร้องให้อยู่อย่างเงียบ ๆ เพราะว่ามันถูกบังคับให้ออกไปจากทะเลแห่งสติสัมปชัญญะของเจี้ยนเฉินแม้ว่าหินปีศาจชั้นฟ้าจะเป็นวัตถุที่ทรงพลังมาก แต่มันก็อ่อนแอมากเหมือนจิตวิญญาณกระบี่เช่นกัน เฉพาะคนที่ฝึกฝนทักษะปีศาจชั้นฟ้าเท่านั้นที่จะสามารถใช้มันได้ ดังนั้นมันจึงไม่มีประโยชน์กับเจี้ยนเฉินที่ไม่ได้ฝึกฝนทักษะนั้นสติของเจี้ยนเฉินกลับคืนมาที่ร่างของเขา ตอนที่เขาลืมตาขึ้นช้า ๆ เขาก็เห็นหินที่เปล่งประกายไปด้วยแสงปีศาจลอยอยู่ตรงหน้าเขา“เจ้าคือเจี้ยนเฉินหรือจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปด ? ” เสียงดังขึ้นมาจากใกล้ใกล้ นูบิสยืนอยู่ห่าง 20 เมตรอย่างระมัดระวังและจ้องไปที่เจี้ยนเฉินเขม็ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและเป็นห่วงในตอนนี้ นูบิสไม่สามารถที่จะบอกได้ว่าเจี้ยนเฉินได้ถูกครอบงำไปโดยจักรพรรดิของแผ่นดินทั้งแปดหรือไม่เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเมื่อเขาเห็นนูบิสทำท่าทางแบบนั้น เขาพูด “นูบิส ข้าก็ยังเป็นข้า ไม่เพียงแต่จักรพรรดิเลือดปีศาจจะเอาร่างกายของข้าไปไม่ได้แล้ว ข้ายังจบชีวิตของเขาอีกด้วย”“เจี้ยนเฉิน นั่นเจ้าจริงหรือ ? ” นูบิสตื่นเต้นขึ้นมาทันที เขารู้จักเจี้ยนเฉินมาสักพักแล้ว ดังนั้นเขาจึงคุ้นเคยกับเจี้ยนเฉินดี เขาสามารถบอกได้เลยว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ถูกยึดร่างไปจากวิธีการที่เจี้ยนเฉินพูดและกระทำแต่ไม่นานหลังจากนั้น นูบิสก็นิ่งอึ้ง “เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? วิญญาณที่ต้องการจะยึดร่าง
