” เจียงหยาง ฉิง หยุนพูดพร้อมรอยยิ้ม หลังจากนั้นเขาก็จากไปพร้อมกับผู้อาวุโสคนอื่น
เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู เซียวลอยอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางมืดมน พวกเขาโกรธเกรี้ยวมาก ในขณะที่เจียงหยาง ซู อวี้หยวนสะอึกสะอื้นอยู่ ในตอนแรกนางคิดว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะเอาผนึกในหัวของเขาออกทันทีที่นางนำเจียงหยาง ซู หยุนคงกลับมา แต่นางไม่คิดว่าสุดท้ายมันจะลงเอยเช่นนี้
“พวกนั้นทำเกินไปแล้ว” เจียงหยาง ซู หยวนเซียวกำหมัดแน่น เขาโกรธจัดจนเขาเริ่มจะตัวสั่นเล็กน้อย
เจียงหยาง ซู เซียวถอนหายใจยาว เขาเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้ในขณะที่เขาถอนหายใจออกมา “ทั้งหมดเป็นเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะ…”
ในตอนสุดท้าย ผนึกของเจียงหยาง ซู หยุนคงก็ไม่ได้เอาออก และเขาก็กลับเข้าไปที่ตระกูลไม่ได้อีก ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ทั้งหมดที่เขาจะทำได้มีแค่กลับไปที่เมืองลอร์และอยู่ที่นั่นในฐานะหัวหน้าตระกูลที่น่าเคารพและน่านับถือของตระกูลเจียงหยาง
เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู อวี้หยวนไม่ได้กลับไปที่ตระกูลเช่นกันหลังจากที่พวกเขาผิดหวัง พวกเขาเลือกที่จะอยู่ที่เมืองลอร์กับลูกชายของพวกเขา
ในพริบตาเดียว ครึ่งปีก็ผ่านไป เจี้ยนเฉินกำลังนั่งอยู่ที่ภูเขาเล็ก ๆ ที่สร้างมากจากเหรียญผลึกชั้นยอดทั้งหมดในห้องลับด้านใต้เผ่าเต่า จิตวิญญาณกระบี่ร่อนอยู่เหนือหัวของเขา เจี้ยนเฉินกำลังสกัดเหรียญผลึกให้เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เหรียญผล
