เสียงโน้ตสะท้อนอย่างนุ่มนวลไปทั่วทั้งบริเวณ สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่ได้ยินเสียงก็เงียบลง แต่ละตัวหยุดหาอาหาร พวกมันนอนลงบนพื้นและฟังเสียงเพลงอยู่อย่างเงียบ ๆ เสียงเพลงดูเหมือนจะเป็นทำนองที่สวยงามที่สุดในโลก ความเศร้าในทำนองทำให้สิ่งมีชีวิตบางตัวถึงกับหลั่งน้ำตาร้องไห้ออกมา“เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมนางถึงเสียใจโดยไม่มีสาเหตุแบบนี้ ? ” เสี่ยวเยี่ยมองไปที่ที่หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อยู่ด้วยความสงสัย นางเต็มไปด้วยความอยากรู้“ข้ารู้สึกว่าอาจารย์เสียใจและเศร้าโศกมาก มันแปลกจริง ๆ ทำไมอาจารย์ถึงได้รู้สึกแบบนี้ ? ” เสี่ยวเหยียนพูดอย่างสงสัยในขณะที่นางกระพริบตาที่สดใสของนาง พวกเขาสับสนว่าทำไมหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ถึงได้รู้สึกแบบนี้โดยไม่ได้มีเหตุผลอะไรเพลงเศร้าค่อยค่อยหยุดลง หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์หยุดเล่นพิณของนาง นางวางนิ้วของนางอย่างนุ่มนวลไปที่สายพิณและจ้องอย่างไร้ชีวิตชีวาไปที่ที่ทะเลและท้องฟ้าบรรจบกัน ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย“เฮ้อ” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ถอนหายใจยาวออกมาและพึมพำ “ข้าเกลียดเจ้าไหม หรือข้าไม่ได้เกลียด ? ” นางกำลังสับสนไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลายทันใดนั้นเอง ตาของนางก็หรี่เล็กลง นางมองไปไกลทันทีและนางก็โบกมืออย่างอ่อนโยน นางแหวกมิติเปิดออกทันที มันทำให้เกิดประตูมิติออกมาอย่างรวดเร็ว ผ่านประตูมิติไป ทวีปที่กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดมองเห็นได้ในนั้น มันคือทวี
