ะเลสีฟ้ายาว 5 เมตร เขาดูเหมือนงูก็ไม่ใช่ เหมือนมังกรก็ไม่เชิง นี่คือร่างดั้งเดิมของเยิ่นเซินเยิ่นเซินไม่สามารถที่จะรักษาร่างมนุษย์เอาไว้ได้หลังจากที่กระดูกสันหลังของเขาถูกดึงออกไป เขาไม่ตายทันทีแต่ก็อยู่ที่ขอบเหวแห่งความตายไป่ยันถอนหายใจเบา ๆ ในขณะที่เขามองเยิ่นเซินที่พบกับจุดจบแบบนี้ ความผิดพลาดของเยิ่นเซินนั้นร้ายแรงเกินไป แม้ว่าเยิ่นเซินจะมีพรสวรรค์และเป็นลูกศิษย์ของเขา แต่มันก็ยังยากที่จะรอดไปแบบมีชีวิตได้“เอาเจ้าสวะนี้ออกไปจากที่นี่ ข้าจะจัดการกับเขาทีหลังหลังจากที่ข้าจัดการเรื่องที่นี่” ชาลีพูดอย่างโกรธเกรี้ยวในขณะที่เขาถือกระดูกสันหลังที่โชกเลือดเอาไว้เยิ่นเซินถูกลากออกไปอย่างรวดเร็วจากองครักษ์ทั้งสองคน สิ่งที่เหลือทิ้งไว้มีเพียงกองเลือดในโถงเท่านั้นไป่ยันครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ สักพักก่อนที่จะยืนขึ้นจากที่นั่งของเขา “มันอาจจะเป็นความผิดของเยิ่นเซินในเรื่องนี้ แต่พวกเราก็ยกโทษให้พวกคนที่ขโมยมันไปไม่ได้ ส่งหลี่เฟิงซินไปเยือนอาณาเขตของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลหน่อย พวกเราจะปล่อยให้พวกนั้นไปไม่ได้”“พวกเราต้องทำให้พวกนั้นตายแบบไร้ที่ฝังเลย” ชาลีกำหมัด สายตาของเขาลุกโชนไปด้วยความขมขื่นหลังจากนั้นไม่นาน ชายวัยกลางคนในชุดขาวก็ออกจากศาลาเทพเจ้าอสรพิษ เขาพุ่งไปที่อาณาเขตของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเหมือนแสงสีขาวด้วยความเร็วดุจสายฟ้า เขาคือหลี่เฟิงซิน คนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในห้าจอมยุทธสัตว์อสูร
