้เจี้ยนเฉินในขณะที่เขาพูดก่อนที่จะพูดต่อ “นั่นเป็นกุญแจที่ใช้เปิดห้องส่วนตัวของเจ้า เจ้าน่าจะหาห้องของเจ้าได้โดยใช้กุญแจนั้นและมันจะทำให้เจ้าควบคุมม่านพลังที่เหมาะสมกับห้องของเจ้าได้ ถ้าเจ้าต้องการที่จะฝึกฝน เจ้าสามารถเปิดการทำงานม่านพลังและแยกตัวเจ้าออกไปอีกโลก มันจะป้องกันเจ้าจากการถูกรบกวน”“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสฮง” เจี้ยนเฉินขอบคุณพร้อมป้องมือผู้อาวุโสฮงหัวเราะคิกคักและพูด “นี่เป็นสิ่งที่เจ้าสมควรจะได้รับ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก เอาล่ะ เมื่อข้ามอบสิ่งที่ข้าต้องให้เจ้าหมดแล้ว ข้าจะไปทำภารกิจของเจ้าศาลาให้เสร็จก่อน ถึงเวลาที่ข้าจะไปแล้ว” ผู้อาวุโสฮงหันกลับแล้วจากไป“เจี้ยนเฉินคืนชิ้นส่วนแผนที่มาให้ข้า” เสียงอันเกรี้ยวกราดของฉิงยี่หยวนดังก้องในหูของเจี้ยนเฉินหลังจากที่ผู้อาวุโสฮงจากไป ทั้งหมดที่เขาเห็นคือฉิงยี่หยวนที่กำลังจ้องมองเขาอย่างดุร้ายด้วยใบหน้าที่มืดมนเจี้ยนเฉินส่ายหัว “ผู้อาวุโส ผู้เยาว์พยายามอย่างมากกว่าที่จะได้รับชิ้นส่วนของแผนที่มา ผู้เยาว์ยังต้องใช้มัน โปรดยกโทษให้ผู้เยาว์ด้วยที่ไม่สามารถคืนให้ท่านได้”“เจ้า….” ฉิงยี่หยวนเดือดดาลมาก นางชี้ไปที่เจี้ยนเฉินเพราะนางหาคำที่เหมาะจะพูดไม่ได้ นางไม่กล้าที่จะทำอะไรกับเจี้ยนเฉินในตอนนี้ ดังนั้นนางจึงได้แต่กล้ำกลืนความโกรธไว้“เจี้ยนเฉิน ข้าจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้แน่” ฉิงยี่หยวนจากไปอย่างโกรธเกรี้ยวหลังจากที่นางพูดออกไป นาง
