คว้าเอาชุดเอี้ยมสีขาวจากมือของเจี้ยนเฉินไปพร้อมกับฉีกมันเป็นชิ้น ๆ“หึหึ น้องเจี้ยนเฉินมีพรสวรรค์จริง ๆ ที่สามารถลดความภาคภูมิใจของหญิงผู้นั้นได้ ข้าอยากจะเห็นว่านางมีหน้าไปพบคนอื่นในอนาคตอีกหรือไม่ และข้าจะดูว่านางยังคงทำตัวห่างเหินอยู่หรือเปล่า” เล่อป้าเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจหลังจากที่นางจากไปเจี้ยนเฉิน เล่อป้าเทียน โอวหยุน และโม่ซีรันพูดคุยอย่างปกติก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะจากไป แม้ว่าพวกเขาจะสงสัยเกี่ยวกับวัตถุเซียนของเจี้ยนเฉิน แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะมีเจตนาร้ายอะไรหลังจากที่ได้ยินความเกี่ยวข้องระหว่างเขากับศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลในตอนนี้เอง มีร่างพุ่งเข้ามาแต่ไกลด้วยความเร็วสูงมาก เขาพุ่งผ่านหลายสิบกิโลเมตรได้ในพริบตาและมาถึงที่ตรงหน้าเจี้ยนเฉินเขาไปชายหลังค่อมที่เต็มไปด้วยรอยย่น ผมของเขาเป็นสีเทาซีดและแต่ละเส้นก็กำลังเล็กลง เขาดูเหมือนจะเสียพลังชีวิตไป“ปราณของผู้คุมกฎ มันคือปราณของผู้คุมกฎ มันคือปราณของผู้คุมกฎจากเผ่าเต่าของข้า…” ตาของชายชราลุกโชนในขณะที่เขาจ้องเขม็งไปที่เจี้ยนเฉิน เขาตื่นเต้นมาก“นี่คือปราณของผู้คุมกฎจากเผ่าเต่าของข้า มันคือปราณของผู้คุมกฎจากเผ่าเต่าของข้า ผู้คุมกฎได้ปรากฏตัวขึ้นมาแล้วในเผ่าของข้า” ชายชราพูดด้วยเสียงสั่นเทาและพึมพำกับตัวเองอย่างต่อเนื่องในขณะที่เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างตื่นเต้น“ผู้คุมกฎของเผ่าเต่า” คำของชายชราทำให้เจี้ยนเฉินอึ้งแต่ดูเหมื
