เขายังแม้แต่ขโมยของจากหนึ่งในแปดยอดจอมยุทธของมนุษย์อีก พวกเขาช่างบ้าบิ่นเสียจริง
ซี่หวังนั้นไปไหนมาไหนคนเดียวเสมอ เขาไม่กลัวสิ่งใดและอาละวาดไปทั่วอาณาจักรทะเลด้วยความแข็งแกร่งที่สุดยอดและความสามารถที่แสนแปลกของเขา อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาแค่นึกเสียใจที่เขาเทียบกับเจี้ยนเฉินและนูบิสไม่ได้เลย
อย่างน้อยเขาก็คงหลีกเลี่ยงที่จะไปทำให้ศาลาทั้งหลายโกรธและอย่างน้อยเขาก็คงไม่ขโมยของจากยอดจอมยุทธ์ทั้งแปดของมนุษย์
“ข้าอาจจะไม่ฉลาดทุกครั้งแต่ข้าก็ไม่ทำให้เละแบบนี้ถ้าเป็นข้า ทำไมข้าถึงทนการยั่วยุของน้ำศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้และตามพวกนี้มา ? แค่คิดว่าจะได้น้ำศักดิ์สิทธิ์มาในอีก 50 ปี ข้าก็ไม่มั่นใจแล้วว่าข้าจะอยู่ถึงตอนนั้นได้” ซี่หวังคิดและบ่นอย่างต่อเนื่องในใจ
เล่อป้าเทียน โอวหยุน โม่ซีรัน จ้องไปที่พวกเขาทั้งสองด้วยความอยากรู้ โม่ซีรันพูดอย่างสงสัยออกมา “ฉิงยี่หยวน ไม่ใช่ว่าเจ้าบอกว่าคนที่ขโมยชิ้นส่วนแผนที่แผ่นดินทั้งแปดจากเจ้าเป็นมนุษย์แล้วก็สัตว์อสูรอย่างนั้นหรือ ? พวกเขามีพลังแห่งการมีอยู่ของเผ่าพันธุ์ทะเล เจ้าจำคนผิดไปหรือเปล่า ? “
“ใช่ ฉิงยี่หยวน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นคนของเผ่าพันธุ์ทะเล ข้ามั่นใจว่าเจ้าจำคนผิด” เล่อป้าเทียนพูดอย่างสงสัย
ฉิงยี่หยวนสังเกตทั้งสองคนอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งและพบว่าพลังของพวกเขานั้นแตกต่างออกไปอย่างมาก แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกนั้นจะค่อนข้างคุ้นตา
คนผู้หนึ่งสามารถเปลี่ยนรูปล
