เขาอีกครั้ง “แน่นอน เมื่อเจ้าต้องการที่จะปล่อยข้าไป ข้าก็จะร่วมมือกับคนทั้งสามนี้เพื่อที่จะจัดการกับเจ้า เจ้ากล้าที่จะแส่เรื่องของข้า ข้า ไห่ป้าเทียน จะให้เจ้าต้องตกตายซะที่นี่ในวันนี้”
“ระวัง ท่านนักรบ ! “
เมื่อนางเห็นคนอีก 3 คนพุ่งมาเพื่อมาเป็นศัตรูกับเจี้ยนเฉิน ท่าทางของไคยะก็เปลี่ยนไปทันที นางตะโกนออกมาอย่างควบคุมไม่ได้และเริ่มที่จะกังวลแทนเจี้ยนเฉิน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้จักกันนาน แต่เจี้ยนเฉินก็เป็นคนที่อยู่ฝ่ายนาง กลุ่มของนางและผู้อาวุโสจะอยู่หรือจะตายทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับเขา
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเย้ยหยันและเขาเยาะเย้ยกลับไป “พวกเรามาดูกันว่าใครกันนี้ที่จะพลาดพลั้งในวันนี้ คนของเผ่าเมิ่งหวง ตอนแรกข้าก็ต้องการให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่มากกว่านี้อีกสักสองสามวัน แต่เมื่อพวกเจ้ามารนหาที่เอง อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่ะ”
“ช่างอวดดียิ่งนัก ! ” จอมยุทธทั้งสามของเผ่าเมิ่งหวงโกรธเกรี้ยวและดึงเอาอาวุธของพวกเขาออกมา พวกเขากำลังจะต่อสู้อย่างรุนแรงกับเจี้ยนเฉิน
“แม้แต่หิ่งห้อยยังกล้าที่จะลองส่องแสงแข่งกับจันทราอย่างนั้นหรือ” กระบี่สังหารมังกรในมือของเจี้ยนเฉินกลายเป็นภาพพร่ามัวและแทงออกไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ในพริบตาเดียว เจี้ยนเฉินก็โจมตีออกไปถึง 3 ครั้งและกระแทกอาวุธของจอมยุทธของเผ่าเมิ่งหวงทั้งสามให้กระเด็นไป พลังที่รุนแรงที่ปะทะกับอาวุธของพวกเขาทำให้มือของจอมยุทธทั้งสามชา
ทั้งสามตกตะลึงมาก เขาร
