ชายชราที่อยู่ห่างออกไปก็หนักใจทันที เขารู้ว่าถ้าเผ่าคาเลอร์มีจอมยุทธเช่นนี้ช่วยเหลืออยู่ เขาก็คงไม่สามารถชำระความแค้นที่ผ่านมาหลายปีได้
ในอีกมุมหนึ่ง ผู้อาวุโสของเผ่าคาเลอร์ที่ได้รับบาดเจ็บก็ยินดีขึ้นมา เขากล้ำกลืนอาการบาดเจ็บและยืนขึ้นมา เขาตะโกนออกมาเสียงดัง “ท่านนักรบ โปรดช่วยพวกเราเผ่าคาเลอร์ด้วย สังหารคนผู้นั้นเสีย เผ่าคาเลอร์จะสำนึกบุญคุณของท่านตลอดไป”
หลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น ชายชราในชุดดำก็ไม่สนในการแก้แค้นอีกต่อไป ความคิดในการถอยกลับไปปรากฎขึ้นมาที่จิตใจของเขาแต่เขาก็ถาม “ข้าขอถามความสัมพันธ์ของท่านกับเผ่าคาเลอร์ได้หรือไม่ ? “
เจี้ยนเฉินไม่สนใจเขาและพูดกับไคยะ “คุณหนูไคยะ เมื่อเขาเป็นศัตรูกับท่าน ให้ข้าตอบแทนความเมตตาของท่านด้วยหัวของเขาเถอะ” หลังจากพูดจบ เจี้ยนเฉินก็ยกกระบี่สังหารมังกรขึ้นมาและพุ่งไปที่ชายชรา ตาของเขาเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารที่ทรงพลังที่ปิดเอาไว้ไม่อยู่
ท่าทางของชายชราเปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อเขากำลังจะถอยหนีนั้น พลังแห่งการมีอยู่ที่ยิ่งใหญ่อีก 3 สายก็ปรากฏขึ้นมาทันที สามจอมยุทธของเผ่าเมิ่งหวงร่วมมือกันและพุ่งไปที่เจี้ยนเฉิน
“ท่านนักรบ มันจะยากที่ท่านจะหนีไปได้แน่ในวันนี้ ทำไมไม่ร่วมมือกับพวกเราสามคนเพื่อกำจัดคนผู้นี้เล่า ? ” ผู้นำเผ่าเมิ่งหวงตะโกนออกมา
สายตาของชายชราเป็นประกาย ความตั้งใจในการที่จะหนีของเขาหายไปทันทีและรอยยิ้มที่ชั่วร้ายก็ปรากฎขึ้นบนใบหน้าของ
