ัวแม่มือเป็นที่เรียบร้อยแล้วหลังออกมาจากการฝึกตน ทั้งสองมองศิลาเซียนหยินหยางที่กำลังลอยอยู่อย่างไม่สบอารมณ์ แค่เพียงพลังบนพื้นผิวบาง ๆ ยังมีประโยชน์มากมายถึงเพียงนี้ ทั้งสองก็รู้แล้วว่าพลังภายในหินนั้นจะมีทรงพลังมากกว่านี้แค่ไหนเจี้ยนเฉินหันไปมองหินตรงหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบ ก่อนจะค่อย ๆ ถอนหายใจออกมา แล้วหันไปหาหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ “หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ เราควรกลับ ยามนี้พลังของเรายังไม่พอจะจัดการศิลาเซียนหยินหยางนี้ได้ ยามใดที่เราแข็งแกร่งมาแล้ว ข้าจะตามหาท่าน แล้วเราค่อยกลับมาที่นี่กันอีกครั้ง”หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ชำเลืองมองเจี้ยนเฉิน นางควบคุมตัวเองไม่ให้พูดอะไรออกไป ก่อนจะค่อย ๆ เดินออกมาจากตรงนั้นเงียบ ๆเจี้ยนเฉินและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ออกมาจากที่ที่ศิลาเซียนหยินหยางตั้งอยู่ ก่อนจะตามหาประตูมิติที่โม่เทียนหยุนตั้งเอาไว้ในอดีตพบประตูมิตินั้นเป็นกระท่อมหินเล็ก ๆ ขนาดพอให้คนไม่เกิน 10 คนเข้าไป กำแพง พื้น หลังคาเต็มไปด้วยอักขระมากมายสลักไว้หน้าประตูมิติ เจี้ยนเฉินหันไปมองโลกไร้กาลเวลาเบื้องหลัง เขารู้ว่าหลังจากนี้ไปความทรงจำจากที่แห่งนี้จะฝังลึกเข้าไปในสมองของเขา เรือนร่างของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์จะสลักลึกไม่มีวันเลือนหายไปในความทรงจำทันทีที่เปิดใช้งานประตูมิติ เจี้ยนเฉินและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์มากมายก็หายไปที่ก้นบึ้งของหลุมด
