ว ดังนั้นไม่มีทางที่จะหันมาฟังเซียนผู้คุมกฎเป็นแน่เจี้ยนเฉินสงบสติลง สลัดอารมณ์ทิ้งไป ก่อนหลับตาแล้วเริ่มซึมซับพลังหยางสุดขั้วต่อไปแม้จะเลื่อนมาเป็นขั้นที่ 2 แล้ว แต่พลังบรรพกาลในตันเถียนของเขายังเล็กเกินไป เขาต้องเพิ่มพลังให้เร็วที่สุด พลังหยางสุดขั้วที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เขาไม่สามารปล่อยทิ้งไปเฉย ๆ ได้ ส่วนแกนอสูรในวัตถุเซียนนั้น วันหนึ่งทั้งหมดจะถูกเขาดูดซับไปเองอย่างไม่ต้องกังวลเลยหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินลืมใส่ใจกับเวลาไป ก่อนตั้งสมาธิทั้งหมดไว้กับตัวเอง เขาปล่อยเรื่องราวทุกอย่างออกจากหัว มุ่งมั่นกับการฝึกฝนตรงหน้า เขาต้องการเพิ่มพลังตัวเองให้เร็วที่สุดแต่ว่าหลังจากเข้าสู่ขั้นที่ 2 แล้ว ความเร็วในการฝึกฝนของเขาก็ลดลง นั้นเพราะสำหรับสายพลังบรรพกาล 1 สายที่เขาอยากได้ ต้องใช้พลังมากมายเป็นการแลกเปลี่ยน ยามที่อยู่ขั้น 1 สายพลังบรรพกาลนั้นสามารถสกัดออกมาจากยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎเพียงชิ้นเดียว แต่ยามนี้เขาต้องใช้ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎถึง 10 ชิ้นถึงจะเพียงพอ พลังที่ต้องใช้นั้นเพิ่มขึ้นมา 10 เท่าจากตอนแรก..หลังจากเวลาล่วงเลยไป พลังหยินและหยางสุดขั้วบนพื้นผิวศิลาเซียนหยินหยางก็ถูกดูดซับไปจนหมดเจี้ยนเฉินและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ออกมาจากห้วงฝึกฝน ก่อนตรวจสอบพลังตัวเอง แล้วความสุขอย่างปิดไม่มิดก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของทั้งสอง พลังบรรพกาลในร่างของเจี้ยนเฉินนั้นขยายมาเป็นขนาดเท่าห
