องพวกมันจะเอาร่างกายของพยัคฆ์ปีกเทวะไปสังเวยที่หอคอยสัตว์เทวะเพื่อขอรับมรดก เจี้ยนเฉินกล่าวโมเทียนหยุนถอนหายใจเบา ๆ แน่นอน เจ้าเด็กน้อยนี้จะต้องผ่านประสบการณ์ที่ยากลำบากเมื่อให้มันโตขึ้น ตอนนี้ข้าเป็นเพียงเศษเสี้ยวของที่นี่เพื่อปกป้องสถานที่แห่งนี้และป้องกันไม่ให้เกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถออกไปได้ นอกจากนี้เวลาของข้าก็ยังเหลือไม่มากแล้ว ในเมื่อพวกเจ้าสองคนได้ปลุกข้าขึ้นมาในเวลานี้ ร่องรอยของการปรากฏตัวของข้าคงจะหายไปไม่นานหลังจากนั้น พวกเจ้าคงได้แต่พึ่งพาตัวเองในอนาคตเท่านั้น ข้าไม่สามารถช่วยพวกเจ้าได้โดยตรงด้วยเหตุนี้เจี้ยนเฉินจึงลอบถอนหายใจออกมา เขารู้สึกหดหู่โมเทียนหยุนมองไปยังจิตวิญญาณกระบี่ ถ้าตาของข้าไม่ฝ้าฟาง พวกเจ้าทั้งสองจะต้องเป็นสมบัตินิกายของนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง ของผู้นำนิกายของมหานิกายทั้งเก้า จิตวิญญาณกระบี่ม่วงฟ้าคำพูดของโมเทียนหยุนทำให้จิตวิญญาณกระบี่สั่นไหว พวกเขาจ้องมองที่โมเทียนหยุนด้วยความตกใจและโห่ร้องออกมาพร้อม ๆ กันว่า ท่านเป็นใครกันแน่ ?
เจี้ยนเฉินให้ความสนใจกับการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ที่กำลังใจจดใจจ่ออย่างมาก เมื่อเห็นว่านางไม่ได้ดื้อรั้นอีก จู่ ๆ เขาก็ผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อยและหลังจากลังเลสักพักหนึ่ง แล้วเขากล่าวว่า “หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ ลองเดินไปดูข้างหน้าหน่อยหรือไม่ เผื่อเราอาจจะพบทางกลับก็ได้นะ”
หญิง