ิเวณโดยรอบ เสียงนั้นดูเหมือนเต็มไปด้วยความเบาบาง ความเสน่ห์หา ความสงบ ซึ่งสามารถสยบทุกสิ่งอย่างในโลกใบนี้ได้ในขณะนี้ แม้แต่ลมโชยอ่อน ๆ ในพื้นที่ก็ยังถูกหยุดชะงักเจี้ยนเฉินยืนอยู่ห่าง 3 เมตร ยืนฟังบทเพลงอย่างเงียบ ๆ เขาเผยสีหน้าให้เห็นถึงความเจ็บปวด เป็นธรรมดาอยู่แล้วที่เขาจะสามารถรู้สึกถึงเสียงพิณที่ซ่อนเจตนาฆ่าไว้ แต่เมื่อเขาได้ยินมัน เขาหาได้มีความรู้สึกใด ๆ ราวกับว่าพวกมันไม่สามารถส่งผลและทำอันตรายต่อเขาได้เลยไม่นานนัก บทเพลงก็ได้เล่นผ่านไปครึ่งทาง เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ไม่เปลี่ยนแปลงสีหน้าด้วยซ้ำ หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ก็ตกใจและใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อบทเพลงได้หยุดลง หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ได้หยุดการเล่นพิณและจ้องมองที่เจี้ยนเฉินอย่างว่างเปล่า นางพยายามที่จะยอมรับเรื่องนี้“ไม่…ไม่…ไม่…นี่เป็นเป็นไปไม่ได้…เป็นไปไปไม่ได้ มันเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร ? ได้อย่างไร ? ทำไมพิณของข้าถึงไม่มีผลต่อเจ้า ? ” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์กลายเป็นไม่อยากจะเชื่อมากขึ้น ไม่เพียงเจี้ยนเฉินช่วงชิงความบริสุทธิ์ของนาง เขาในตอนนี้ยังสามารถต้านทานเสียงพิณของนางได้อีกด้วย สิ่งนี้ป้องกันไม่ให้นางแก้แค้นทุกทาง นางไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ไม่เชื่อมัน นางเริ่มการบรรเลงใหม่อีกครั้ง แต่ไม่ว่านางจะพยายามอย่างไร ก็ไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ ต่อเ
