่รกร้าง เขาไม่ได้ออกมาข้างนอกเลยนับตั้งแต่ที่ย่างเท้าก้าวเข้าไปในนั้น หวงหลวนเองก็กลับไปยังบ้านตระกูลหวงเพื่อฝึกฝนเช่นเดียวกันทันทีที่เจี้ยนเฉินจากไปเถี่ยต้า เจ้าอ้วน หวังยี่เฟิง ตู่กูเฟิง และคนอื่น ๆ เองก็เริ่มบ่มเพาะทันที ทั้งหมดต่างใช้แกนอสูรที่เจี้ยนเฉินทิ้งไว้ให้ก่อนจากไปเพื่อเร่งเพิ่มพลังตัวเองอย่างไม่รอช้าตระกูลเทียนฉินแห่งเมืองหว่าลู่เหริน ฉินเซียวที่เดิมตั้งใจจะออกตามหาเจี้ยนเฉิน แต่การที่สิบตระกูลผู้พิทักษ์ปิดประกาศภาพเจี้ยนเฉินไปทั่วทวีปเช่นนี้ ทำให้เขาถูกบรรดาผู้อาวุโสในตระกูลหยุดเอาไว้ก่อนสั่งกักบริเวณห้ามออกนอกตระกูลในขณะเดียวกัน คุณหนูฉินฉินใช้ชีวิตต่อไปเช่นเดิม ทุกวันหากนางไม่เล่นพิณก็จะวาดภาพ ดนตรีของนางไม่ให้ความรู้สึกสงบสุขเหมือนในอดีต แต่กลายเป็นมืดหม่นและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ในบรรดาภาพวาดของนาง นอกจากทิวทัศน์แล้ว มีภาพวาดของชายหนุ่มคนหนึ่ง รูปร่างดี ใบหน้าดูหล่อเหลา แววตาดูทรงความรู้ ยามมองดูภาพวาดนั้นราวกับมีชีวิต
หลังจากผ่านไปพักใหญ่เจี้ยนเฉินถึงกลับมามีสติอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองแกนอสูรโดยรอบ ทุกอย่างรอบตัวคราวนี้เกิดขึ้นเร็วมากเกินไปนัก
ก่อนหน้านี้เขายังกังวลเรื่องที่แกนอสูรมีไม่เพียงพอ แต่แค่พริบตาเดียวจิตวิญญาณวัตถุเซียนกลับส่งมอบแกนอสูรจำนวนนับไม่ถ้วนให้ จำนวนแกนอสูรระดับ 7 และ 8 นั้นเยอะเกินจินตการของทุกคนแม้กระทั่งตัวเขาเอง ยามนี้เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับ
