อยู่ในความฝัน และทุกอย่างตรงหน้านั้นไม่ใช่เรื่องจริง
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ แล้วค่อย ๆ คุมสติตัวเอง พร้อมมองกองแกนอสูรที่กองอยู่อย่างเป็นระเบียบทั้งหมด ก่อนจะใส่พวกมันเข้าแหวนมิติอย่างไม่ลังเล
แกนอสูรทั้งหมดตรงนี้มีหลายระดับ หลังจากใส่แกนอสูรหลายพันใบเข้าไปในแหวน เจี้ยนเฉินจึงมีสติชัดแจ้งอีกครั้ง ไม่นานนักเขาก็คิดอะไรได้ แล้วหยุดสิ่งที่ทำอยู่ “ถ้าเอาแกนอสูรทั้งหมดเข้าไปในแหวนมิติอันเดียว หากข้าทำแหวนหาย ก็เท่ากับเสียแกนอสูรทั้งหมดไปไม่ใช่รึ? ยามนี้ข้าเป็นเจ้านายของวัตถุเซียนนี้แล้ว จิตวิญญาณวัตถุเซียนอยู่ภายในห้วงความคิดของข้า ไม่มีทางหายไปไหน ปล่อยแกนอสูรทั้งหมดไว้ที่นี่ดูจะปลอดภัยที่สุดแล้ว”
หลังจากคิดรอบคอบแล้ว เจี้ยนเฉินหยุดเก็บแกนอสูร ก่อนหันไปหาจิตวิญญาณวัตถุเซียน “หาห้องใหญ่ ๆ แล้วเก็บแกนอสูรทั้งหมดไว้ในนั้น แล้วก็เอาแกนอสูรระดับ 7 มาให้ข้า 100 อัน”
“ขอรับนายท่าน ! ” จิตวิญญาณวัตถุเซียนรับคำสั่งทันที พร้อมสะบัด แกนอสูรทั้งหมดหายไปทันที เหลือเพียงแกนอสูรระดับ 7 หนึ่งร้อยอันลอยอยู่กลางอากาศ
เจี้ยนเฉินมองแกนอสูรระดับ 7 ที่ลอยอยู่ก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเดินออกไปหยิบออกมา 1 อัน แต่แกนอสูรอันนั้นดูขุ่นมัวไปหมด ฝุ่นหนาเกาะรอบราวกับเป็นเปลือกหิน มองเผิน ๆ แกนอสูรตรงหน้านั้นไม่ต่างกับก้อนหินเลยด้วยซ้ำ
เจี้ยนเฉินบีบมือเล็กน้อย กะเทาะเปลือกนอกออก เผยให้เห็นแกนอสูรภายใน แกนอสูร
