ที่โจมตีเจี้ยนเฉินลดลงจำนวนลงอย่างรวดเร็วในขณะที่มันถูกบดเป็นชิ้น ๆ ในท้องฟ้าตัวแล้วตัวเล่า ในไม่ช้า จำนวนก็ลดลงจากร้อยกว่าตัวเหลือเพียงห้าสิบกว่าตัวในระหว่างเวลานั้น ศพมีชีวิตที่เป็นเซียนผู้คุมกฎบางตัวผ่านมาเนื่องจากความโกลาหล อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่กลัวพวกมันอีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้เพราะว่าเขาพบวิธีที่จะจัดการกับศพเซียนผู้คุมกฎ สิ่งที่ทำให้เขากลัวคือเซียนราชาที่ทรงพลังเซียนราชากระหน่ำโจมตีไปที่เจี้ยนเฉินโดยไม่สนใจพวกที่อยู่ใกล้ ๆ มันได้กำจัดศพมีชีวิตที่เป็นเซียนผู้คุมกฎไปหลายตัว ซึ่งมันก็รวมร่างขึ้นมาใหม่ พวกมันไม่ถูกทำลายแม้จะโดนศพเซียนราชาโจมตีก็ตามเจี้ยนเฉินสามารถทำได้เพียงหลบการโจมตีที่ดุร้ายของเซียนราชาเท่านั้น เขาทุ่มเทความพยายามทั้งหมดในการจัดการกับศพเซียนผู้คุมกฎการต่อสู้ดำเนินไปตลอดครึ่งชั่วยาม ศพร้อยกว่าตัวถูกกระแทกขึ้นไปบนท้องฟ้าทั้งหมดโดยเจี้ยนเฉินในที่สุด และตายด้วยรอยแยกมิติ เหลือเพียงศพเซียนราชาเท่านั้นที่เหลืออยู่ในระหว่างชั่วยามการต่อสู้ที่ยากเย็น เจี้ยนเฉินได้ใช้พลังงานไปมาก เขาใช้พลังบรรพกาลเพื่อใช้ทักษะมายาพริบตาตลอดเวลา เขาไม่ได้หยุดเลย มันทำให้เม็ดพลังบรรพกาลที่เล็กอยู่แล้วยิ่งเล็กลงไปอีก ตอนนี้ขนาดมันเหลือเพียงเม็ดถั่วเขียวเท่านั้น พลังบรรพกาลเหลือน้อยลงไปทุกทีเจี้ยนเฉินจ้องไปที่ศพที่ยังเหลืออยู่และคิด “ข้าจำเป็นที่จะต้องหาวิธีที่จะรับมือกับมัน ไม่เพียงแต่ข
