เขาได้ตายไปแล้ว และร่างของนางนั้นถูกเก็บไว้ที่เมืองทหารรับจ้างเพื่อรอที่จะได้รับการชุบชีวิตหลังจากที่เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 แล้ว แต่แม้ว่ามันจะเป็นอย่างนั้น แต่รูปลักษณ์ของไป๋หยุนเทียนนั้นก็ยังส่งผลกระทบต่อจิตใจของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สามารถที่จะไม่สนใจในมันได้“ทั้งหมดที่เจ้าเห็นเป็นเพียงภาพลวงตา อย่าหลงกลมัน ไม่เช่นนั้นจิตใต้สำนึกของเจ้าจะจมลงไปและเจ้าจะติดอยู่ในนั้น” เสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ปรากฎขึ้นในหูของเจี้ยนเฉิน เสียงที่เหมือนธรรมชาติของนางเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่จับใจ และมีพลังที่สามารถทำให้คนอื่นผ่อนคลายได้ มันเหมือนว่ามันสามารถปลุกคนให้หลุดออกมาจากภาพหลอนได้ใจของเจี้ยนเฉินเต้นอย่างแรง สักพักต่อมา เขาสูดลมหายใจเข้าไปลึกและสงบใจลงอย่างช้า ๆ บังคับไม่ให้ตัวเองมองไปที่แม่ของเขา เขาบินตามหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ต่อไป“เซียงเอ๋อ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ? ข้าเป็นแม่ของเจ้า เจ้าจำแม่ของเจ้าไม่ได้แล้วอย่างนั้นหรือ ? เซียงเอ๋อ เจ้าจะลืมแม่ไม่ได้นะ เจ้าคือลูกคนเดียวของแม่ ข้าไม่สามารถไปไหนได้โดยไม่มีเจ้า” ไป๋หยุนเทียนเศร้าโศกขึ้นทันทีและร้องไห้ออกมาจากใจ นางรู้สึกปวดร้าวจิตใจของเจี้ยนเฉินเริ่มที่จะสั่นไหวอย่างรุนแรงและเขากำหมัดของเขาแน่น เขารู้ดีว่านั่นคือภาพลวงจากหมอก ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำอะไรได้ ทั้งหมดที่เขาจะทำได้มีเพียงทำหัวให้โล่งและไม่หลงกลไปกับมันในตอนนั้น
