อวิ๋นเจียวก็หน้าแดงก่ำ พี่ชายกำลังรังเกียจลายมือนางที่เหมือนไก่เขี่ยงั้นหรือ?
อวิ๋นฉี่ซานเมื่อรู้ว่าพี่ชายไม่ได้แย่งงานของตน จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่รออย่างใจเย็น
ไม่นานอวิ๋นฉี่เยว่ก็คัดลอกสูตรเสร็จ เขาเปิดกล่องไม้แกะสลักที่วางอยู่บนโต๊ะ ภายในกล่องไม้มีกระดาษลายมืออันน่าเกลียด วางซ้อนกันอยู่ปึกหนึ่ง อวิ๋นฉี่เยว่รวบรวมสูตรที่อวิ๋นเจียวเขียนอย่างระมัดระวัง ก่อนจะวางลงไปในกล่องไม้ แล้วลงกลอนอย่างแน่นหนา
“เอาไปสิ” หลังจากออกจากห้อง เขาก็ยื่นสูตรที่ตนคัดลอกเสร็จแล้วให้อวิ๋นฉี่ซาน อวิ๋นฉี่ซานรับมาอย่างทะนุถนอมราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า หลังจากอ่านสูตรเสร็จ อวิ๋นฉี่ซานก็หันหลังกลับเข้าไปในห้อง คิดคำนวณว่าจะต้องซื้อวัตถุดิบอะไรบ้าง แล้วจดบันทึกลงบนกระดาษ
“ฉี่เยว่ ฉี่ซาน ไปกันเถอะ ไปบ้านผู้ใหญ่บ้านกับบ้านหัวหน้าตระกูลกับพ่อสักเที่ยว!” หลังจากเขียนเสร็จก็ได้ยินอวิ๋นโส่วจงเรียกอยู่ข้างนอก
อวิ๋นฉี่ซานรีบออกจากห้อง ก่อนจะหันไปบอกอวิ๋นเจียวว่า “เจียวเอ๋อร์ รายการวัตถุดิบที่ข้าเขียนวางอยู่บนโต๊ะ เจ้าช่วยดูหน่อยว่ามีอะไรต้องเพิ่มเติมอีกหรือไม่?”
“ตกลงเจ้าค่ะ” หลังจากตอบรับแล้ว อวิ๋นเจียวก็ตรงไปที่ห้องของพี่ชาย แล้วนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อดูรายการที่อวิ๋นฉี่ซานเขียน
วัตถุดิบที่อวิ๋นฉี่ซานเขียนมานั้นครบถ
