มหวังอีกครั้ง
เจียงหยางซูหยวนเซียวมองประธานอย่างเย็นชา ก่อนพูดช้า ๆ “เจ้าดูพอมีความรู้อยู่บ้าง ถึงได้รู้ถึงสามสาขาของตระกูลเจียงหยาง” หลังจากนั้นเจียงหยางซูหยวนเซียวมองผู้คนรอบ ๆ “มันเป็นใครที่ทำร้ายคนตระกูลเจียงหยางของข้า ? ถ้าไม่พูดออกมา พวกเจ้าก็เตรียมตัวโดนลงโทษให้หมด”
ทุกคนจากสมาคมดูราวกับหมดอาลัยตายอยาก ไม่มีใครกล้าจะลบหลู่ตระกูลผู้พิทักษ์ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างเก็บท่าทางยโสในตอนแรก ไม่กล้าแสดงท่าทีเช่นนั้นอีกแม้แต่น้อย ชายที่ทำร้ายลุงเจียงดูราวกับเห็นยมทูตมายืนรออยู่ตรงหน้า เขาลอยตัวค้างไม่กล้าจะปริปาก ภายในใจเต็มไปด้วยความสำนึกเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป
“มัน มันเป็นคนทำร้ายลุงเจียง” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากเบื้องล่าง หยูเฟิงหยานยืนอยู่บนพื้นชี้นิ้วไปยังชายตัวการพร้อมพูดเสียงดังด้วยความโกรธ
“ใช่ ๆ มันทำร้ายลุงเจียง”
“ล้างแค้นให้ลุงเจียงด้วย”
หลังจากที่หยูเฟิงหยานพูด หลายคนในตระกูลก็เริ่มส่งเสียงพร้อมชี้นิ้วตรงไปยังตัวการพร้อม ๆ กัน ทุกคนต่างโกรธแค้น จากสถานการณ์ตอนนี้ คนในตระกูลเริ่มเข้าใจแล้วว่าสองสามีภรรยาที่พึ่งมานั้นมีสายสัมพันธ์บางอย่างกับตระกูลเจียงหยางของตน
เจียงหยางซูหยวนเซียวหันไปมองชายคนนั้นก่อนคำราม “เป็นแค่เซียนผู้คุมกฎ เจ้ากลับกล้าลงมือกับคนตระกูลเจียงหยาง” สิ้นคำพูด เจียงหยางซูหยวนเซียวโผล่มาอยู่เบื้องหน้าชายคนนั้นพร้อมยื่นมือยังหัวของมัน ชายคนนั้นไม่สามารถขย