ับตัวได้แม้แต่นิ้วเดียว
ฉับพลันชายแก่คนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นแล้วต่อยไปที่ฝ่ามือของเจียงหยางซูหยวนเซียวก่อนที่จะทันได้ปลิดชีพชายคนนั้น
เปรี้ยง !
เสียงดังลั่น การโจมตีของสองเซียนราชาทำให้พื้นที่รอบข้างสั่นไหวอย่างรุนแรงถึงแม้ทั้งสองจะควบคุมแรงของตัวเองเท่าไรก็ตาม
เจียงหยางซูหยวนเซียวจ้องมองอย่างเย็นชา พร้อมพูดด้วยเสียงเย็นเยียบ “เจ้ากล้าหยุดข้า”
“แม้คนจากสมาคมของเราที่ทำร้ายคนในตระกูลของท่าน แต่ก็ไม่ถึงตาย ขอท่านมีเมตตาละเว้นไว้ด้วยเถิด” ชายแก่ป้องมือคารวะ
“ไสหัวไป ! ” จิตสังหารของเจียงหยางซูหยวนเซียวระเบิดออก แสยะยิ้มก่อนซัดฝ่ามือตรงไปยังชายแก่ด้วยพลังมากกว่าเดิมจนทำให้มิติรอบข้างบิดเบี้ยว
เซียนราชาจากสมาคมตั้งท่ารับ ก่อนจะตะโกน พร้อมปล่อยพลังจากฝ่ามือแห้งเหี่ยวของตัวเองตรงไปสกัดพลังของเจียงหยางซูหยวนเซียว เขาต้องไม่ปล่อยให้เซียนผู้คุมกฎของสมาคมถูกสังหารลงเพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้เด็ดขาด
ต่อให้จะเป็นสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงก็ไม่สามารถปล่อยให้เซียนผู้คุมกฎตกตายลงอย่างง่ายดาย เพราะภายในสมาคมเองก็ไม่ได้มียอดฝีมือมากมายขนาดนั้น ทุกคนมีความสำคัญต่อสมาคมเป็นอย่างมาก เป็นกำลังสำคัญของสมาคม
สองฝ่ามือปะทะกับกลายอากาศด้วยพละกำลังมหาศาล มิติรอบข้างสั่นไหวบิดเบี้ยว มิติแตกเป็นจุด ๆ คล้ายกับกระจกอยู่โดยรอบ
ใบหน้าของเซียนราชาจากสมาคมซีดเผือดลงเล็กน้อยหลังจากปะทะกัน ก่อนจะพุ่งถอยออกไปอย่างรวดเร
