รง “คนจากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง พวกมันบังคับจะพาทุกคนไปเมืองแห่งเทพเจ้า”
“มันบังอาจมากนัก ! ” เจียงหยางซูหยวนเซียวโกรธทันทีที่ได้ยิน พลังค่อย ๆ แผ่ออกมาจากร่างกายปกคลุมไปทั่วบริเวณ เต็มเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร
ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาเจียงหยางซูหยวนเซียวไม่เคยโกรธมาก่อน แม้สมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจะเป็นองค์กรที่อยู่จุดสูงสุดบนทวีปเทียนหยวน มีพลังเทียบเท่าตระกูลโบราณต่าง ๆ แต่ก็ไม่ต่างจากมดปลวกเมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางอย่างเทียบไม่ติด
แล้วยามนี้ลูกชายของเขามาตั้งตระกูลเจียงหยางของตัวเองอยู่โลกภายนอก ลูกชายของหนึ่งในเจ็ดผู้อาวุโสสูงสุด กลับถูกสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงมาข่มเหง ทำไมเจียงหยางซูหยวนเซียวจะไม่โกรธ ? ยิ่งคิดยิ่งนึกถึงอุปสรรคต่าง ๆ ที่ลูกชายคนเดียวต้องเผชิญตลอดมา ในฐานะพ่อ เจียงหยางซูหยวนเซียวก็ยิ่งปวดใจ
ร่างของเขาสั่นไหวเพียงวูบเดียวก็มาปรากฏตัวสูงอยู่บนฟากฟ้า มองเหล่าคนจากสมาคมอย่างเย็นชา ก่อนพูดขึ้น “ใครกล้าทำร้ายคนจากตระกูลเจียงหยาง ? ก้าวออกมา ! ไม่งั้นเจ้าทุกคนต้องชดใช้ร่วมกัน ! “
สีหน้าของเหล่าผู้คนจากสมาคมมืดครึ้มและหันมามองกันเอง พอจะเดากันได้แล้วว่าเจียงหยางซูหยวนเซียวที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นเซียนราชาเป็นแน่ สมาคมไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตระกูลเจียงหยางนี้จะมีเซียนราชาคุ้มครองอยู่
“ไม่ทราบว่า ข้าขอทราบนามของท่านได้หรือไม่ ?” หนึ่งในนั้นพูดขึ้
