แต่เพราะรู้ว่าจะได้เจอลูกชายตัวเอง
“เจียงหวูจี่ คงเอ๋อเล่า คงเอ๋ออยู่ที่ใดกัน ? เจ้าออกจากตระกูลไปพร้อมคงเอ๋อ เจ้าต้องอยู่ที่นี่กับคงเอ๋อเป็นแน่ใช่หรือไม่ ? บอกข้ามาคงเอ๋ออยู่ไหน” เสียงของเจียงหยางซูอวี้หยวนสั่นด้วยความเร่งร้อนใจ ยามนี้จิตใจที่ทุกข์ทรมานของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นมีความสุขอย่างที่ไม่ได้มีมาหลายร้อยปี นางไม่เคยตื่นเต้นมีความสุขเช่นนี้นับตั้งแต่ลูกชายถูกขับออกจากตระกูลไป
“นะ นะ นายท่านผู้เฒ่า…” หลังจากได้เห็นนายหญิงกับนายท่านอีกครั้ง เจียงหวูจี่เองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เสียงอันปวกเปียกจากอาการบาดเจ็บหายไปวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะกระอักเลือดออกมาอีกระลอกหนึ่ง เลือดออกมาเยอะจนบางส่วนกระเด็นไปเปื้อนชุดของสองสามีภรรยาเจียงหยาง
เจียงหยางซูหยุนเซียวรีบดึงยาเม็ดหนึ่งออกมาจากแหวนมิติแล้วป้อนให้ลุงเจียง เม็ดยานี้ผลิตขึ้นมาภายในตระกูลเจียงหยาง ส่วนผสมทั้งหมดล้วนล้ำค่า มูลค่ามากพอ ๆ กับเม็ดยาจิตวิญญาณธาตุแสงขั้นสูงด้วยซ้ำ
หลังจากทานยาไป อาการบาดเจ็บของเจียงหวูจี่ที่กำลังแย่ลงเรื่อย ๆ ก็ทรงตัว ก่อนจะดีขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากเห็นสภาพอาการบาดเจ็บของเจียงหวูจี่ เจียงหยางซูหยุนเซียวหน้าเคร่งขรึมขึ้น ก่อนที่จะเต็มไปด้วยแววตาเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหารจะปรากฏขึ้น “เจียงหวูจี่ ใครทำร้ายเจ้า ? “
ลุงเจียงเงยหน้ากลุ่มคนจากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้า แล้วพูดอย่างอ่อนแ