ย ดูเหมือนกำลังวิเคราะห์ว่าเจี้ยนเฉินกลายเป็นบ้าจริงหรือเปล่า
เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นท่าทีของนูบิสก็อดยิ้มไม่ได้ “ข้าไม่ได้มีอะไรผิดปกตินะ”
“แล้วเมื่อครู่เจ้าคุยกับใครกัน ? ” นูบิสถามขึ้นมา
“เมื่อครู่ข้าคุยกับจิตวิญญาณม่านพลังแห่งเมืองทหารรับจ้าง เจ้าไม่เห็นนางหรอก” เจี้ยนเฉินไม่ได้ปิดบัง เขารู้ดีว่าเรื่องวิญญาณของเสี่ยวหลิงนั้นไม่ใช่ความลับอะไร
“จิตวิญญาณม่านพลัง ? จริงรึ ? ” ในที่สุดนูบิสก็เข้าใจ
เจี้ยนเฉินและนูบิสเดินตามเทียนเจี้ยนเข้าไปยังจัตุรัสกลางปราสาท พื้นโดยรอบจัตุรัสยกสูงขึ้นคล้ายอัฒจันทร์ ประตูมิติตรงกลางจัตุรัสเต็มเปี่ยมไปด้วยสีห้าสีหมุนเวียนลอยนิ่งอยู่ตรงกลาง ขนาดราว ๆ 1.5 เมตร กลางประตูเป็นสีฟ้าน้ำทะเล เชื่อมต่อกับสถานที่อันไกลโพ้น
“หลังจากเจ้าผ่านประตูมิติ ในระยะราว ๆ สิบกว่ากิโลเมตร เจ้าจะเจอเกาะ เจ้าจงตามหานายหญิงของเกาะนั้น นางรู้เรื่องราวเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ทะเล ไปสอบถามข้อมูลจากนาง นางอยู่ที่นั้นมานานหลายปีและรู้เรื่องราวต่าง ๆ มากมาย เกาะของนางเองก็อยู่ใกล้หุบเหวทะเลลึกมาก” เทียนเจี้ยนยืนตรงหน้าประตูมิติแล้วจ้องมองเจี้ยนเฉินระหว่างที่พูด
“ขอรับผู้อาวุโส” เจี้ยนเฉินป้องมือทำความเคารพเทียนเจี้ยนก่อนเดินผ่านประตูมิติพร้อมนูบิส เพียงแค่ก้าวเดียวฉับพลันทัศนียภาพเบื้องหน้าเปลี่ยนไปจากห้องโถงวังเป็นมหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาล
เจี้ยนเฉินและนูบิสล่องลอยอยู่กลางอากาศสูงหลายร้อยเม
