าวการค้นพบพยัคฆ์ปีกเทวะได้แผ่กระจายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และลูกเสือที่เคยเดินทางไปกับนายน้อยสี่ดูเหมือนจะคล้ายคลึงกับมันมาก บางทีแท้จริงแล้วมันอาจเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะหรือไม่ ? มิฉะนั้นด้วยความแข็งแกร่งของนายน้อยย่อมไม่ถูกบังคับให้เข้ามาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้แน่นายท่านจากไปหลายร้อยปีแล้ว มีเวลาไม่มากนักจนกว่าจะสิ้นสุดอายุขัยของท่าน ท่านไปอยู่ที่ไหน ถ้าบรรพบุรุษได้รู้ว่าท่านออกไปโดยเหลือทิ้งอัจฉริยะที่ไม่เคยมีมาก่อนของตระกูลเจียงหยางไว้เบื้องหลัง ข้าคิดว่าท่านบรรพชนคงจะให้ยกโทษให้ท่านและถอนบทลงโทษของท่าน พวกเขาน่าจะช่วยให้ท่านประสบความสำเร็จในฐานะเซียนผู้คุมกฎขณะที่ลุงเจียงรำพึง น้ำตาขุ่น ๆ 2 หยดไหลกลิ้งลงมาตามใบหน้าของเขาเจี้ยนเฉินมาถึงอาคารเล็ก ๆ ที่พี่ชายคนโตอยู่ เขาเห็นพี่ชายของเขานั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นโดยให้สาวใช้คนหนึ่งคอยพยุงพี่ใหญ่ ! เจี้ยนเฉินตะโกนตรงไปยังทางเจียงหยางหู่อ่า นี่คงเป็นนายน้อยสี่ สาวใช้ผู้นี้ขอคารวะนายน้อยสี่ ทันทีที่สาวใช้เห็นเจี้ยนเฉิน นางรู้สึกประหลาดใจและรีบคำนับเจี้ยนเฉินน้องสี่ ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว เจียงหยางหู่มองไปที่เจี้ยนเฉิน รอยยิ้มที่ใส่ใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา แต่น้ำเสียงของเขายังคงสงบอยู่และปราศจากอารมณ์ขุ่นมัวใด ๆเจี้ยนเฉินรีบเดินไปที่เจียนหยางฮูและไล่สาวใช้ออกไป หลังจากนั้นเขาก็ผลักรถเข็นด้วยตนเองพาเจียงหยางหู่ไปที่ลานเจี้ยนเฉินเหลือบมองผ่านพุ่มไ
