ก็ปรากฏออกมาไกลไกล แสงสีแดงเลือดทั้งสี่พุ่งเข้ามาเหมือนสายฟ้า และมาถึงตรงหน้าชายชราซิตูในพริบตา พวกเขาล้อมชายชราเอาไว้
“คนจากนิกายดาบโลหิต ! ” ชายชุดเทาขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้ว่าผู้พิทักษ์ทั้งสี่จะอ่อนแอกว่าเขา แต่เขาก็มองไปที่คนทั้งสี่นั้นด้วยความกลัว
การมาถึงของผู้พิทักษ์ทั้งสี่ได้ยืนยันความคิดของเจี้ยนเฉินว่า เซียนผู้คุมกฎทั้งห้าที่มาเอาเสือขาวนี้เป็นคนที่สังหารพ่อแม่ของเขา มันทำให้จิตสังหารในใจของเขาหนักแน่นขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มองไปที่ชายชุดเทาและผู้พิทักษ์ทั้งสี่ เขาลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะบินออกไปไกลโดยไม่อยู่ต่อทันที
แม้ว่าฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาจะอยู่ตรงหน้าเขา แต่มันก็ไม่ใช่เวลาที่จะมาแก้แค้น เขาไม่สามารถจะทำให้ตัวเขาเองไปอยู่ในอันตรายจากแรงกระตุ้นนี้ เรื่องที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการออกไปจากเมืองแห่งเทพเจ้า และออกไปจากจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ แบบนั้นจะเป็นการปลอดภัยเพิ่มมาอีกนิด เขาไม่ได้คิดถึงตัวเขาเพียงอย่างเดียว แต่เขาห่วงความปลอดภัยของเสือขาวด้วย
“หยางยู่เทียนทิ้งสัตว์อสูรโบราณที่อยู่บนไหล่ของเจ้าเอาไว้ซะ ไม่เช่นนั้น อย่าคิดว่าเจ้าจะออกไปจากเมืองนี้ได้” ทันใดนั้นเอง เสียงชราก็ระเบิดขึ้นในท้องฟ้า รอบ ๆ เจี้ยนเฉิน หัวหน้าตระกูลของตระกูลทั้งแปดมากกว่าสิบคนได้พุ่งเขามา พวกเขาหลอมรวมกับมิติและเดินทางหลายร้อยเมตรได้ในแต่ละการก้าว พวกเขาเข้ามาใกล้เจี้ยนเฉินในไม่กี่วินาที แล
