? “เจี้ยนเฉินมองไปที่ท่านประธานและผู้อาวุโสสูงสุดด้วยสายตาที่ยากที่จะบอกได้ เขาป้องมือออกไปและพูด “ท่านประธาน ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ข้าขอบคุณในความกรุณาและความห่วงใยที่ผ่านมา หยางยู่เทียนไม่กล้าที่จะลืมความกรุณานี้ของพวกท่าน ถ้ามีโอกาสในอนาคต ข้าจะต้องตอบแทนบุญคุณแน่นอน”“อาจารย์ อย่าไม่เชื่อคำตอแหลของมัน หยางยู่เทียนเป็นหนอนบ่อนไส้ที่เข้ามาที่สมาคมของพวกเราด้วยเจตนาร้าย อย่าไปโดนมันหลอกได้ ! ” หยุนเทียนบินมาแต่ไกลและมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างยินดี เขายินดีในความเคราะห์ร้ายของเจี้ยนเฉิน เขารู้เรื่องพยัคฆ์ปีกเทวะ ในตอนแรกเขาวางแผนที่จะกลับที่ไปที่สำนักงานใหญ่ของสมาคมเพื่อที่จะบอกเรื่องนี้กับท่านประธาน แต่เขาไม่คิดว่าเขาจะเจอกับเหตุการณ์ในตอนนี้ระหว่างทาง และพร้อมกับรู้เรื่องโดยบังเอิญว่าเจี้ยนเฉินนั้นเป็นนักสู้“หยางยู่เทียน ตอนนี้เจ้าได้ทำให้ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบโกรธ ข้าจะดูซิว่าเจ้าจะรอดไปได้อย่างไร ครั้งนี้ ตระกูลซาร์ไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย เจ้าจะตายภายใต้น้ำมือของตระกูลผู้พิทักษ์” หยุนเทียนคิด เขาตื่นเต้นมาก เขาแน่นอนใจว่าเจี้ยนเฉินคงต้องตายอย่างแน่นอนโดยไม่มีใครที่จะสามารถช่วยเขาได้เจี้ยนเฉินมองไปที่หยุนเทียน สายตาที่เย็นเฉียบของเขาคมเหมือนดังดาบ ทำให้ใจของหยุนเทียนสั่นไหวอย่างแรง เขาถอยหลังกลับไปหลายก้าวอย่างไม่รู้ตัว แค่สายตาของเจี้ยนเฉินก็ทำให้หยุนเทียนถึงกับประหม่าอย่างไรก็ตาม หย
