ุนเทียนก็กลับมาตั้งตัวได้อย่างเร็ว ทันทีที่เขาตระหนักได้ว่า เขากลัวและล่าถอยด้วยสายตาของคนที่กำลังจะตาย ความอับอายประทุโทสะในตัวของเขาขึ้น เขาคำราม “ผู้อาวุโส หยางยู่เทียนได้เอาพยัคฆ์ปีกเทวะไปและยังช่วยมันในการเติบโตอีก เขาได้กลายเป็นคนทรยศของทวีปไปแล้ว ผู้อาวุโสควรสังหารหยางยู่เทียนที่นี่ เดี๋ยวนี้ และทำเรื่องที่สมควรได้รับการยกย่อง ! “
“ฮาฮ่าฮ่า แน่นอนว่าพวกเรารู้ชื่อของเจ้า เจี้ยนเฉิน เชื่อฟังเราและส่งเสือมาซะดีดี” ชายชรายื่นมือของเขาออกไปหาเสือขาวที่อยู่ในสาบเสื้อของเจี้ยนเฉิน มือของเขานั้นปกคลุมไปด้วยชั้นพลังธรรมชาติที่มองเห็นได้เพื่อป้องกันเสือขาวจากการทำร้ายเขา
“พวกเจ้าคือคนจากตระกูลกิลลิกัน ฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ของข้า” จิตสังหารระเบิดในแววตาของเจี้ยนเฉิน เขาไม่สามารถที่จะควบคุมตนเองต่อหน้าหาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาได้ พลังบรรพกาลพุ่งออกมาจากจุดรวมปราณของเขาและครอบคลุมไปทั่วทุกมุมของร่างกายของเขา เขาเพิ่มพลังของร่างบรรพกาลไปถึงขีดสูงสุด
ร่างกายของเจี้ยนเฉินสั่นและมิติที่หยุดอยู่รอบ ๆ ก็แตกกระจายออกทันที เขาเหวี่ยงหมัดตรงไปที่สองมือของชายชราที่เข้ามาใกล้เขา หมัดที่ปกคลุมไปด้วยพลังบรรพกาล มิติที่อยู่ข้างหน้าหมัดถูกบีบอัดด้วยพลังที่มหาศาลเมื่อหมัดได้พุ่งออกไป
แม้ว่าชายชราทั้งห้าจะไล่ล่าเจี้ยนเฉินมาเป็นเวลานาน แต่พวกเขาก็ไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน ชายชราเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสว