นน และมองไปที่กลุ่มฝูงชน เขาตะโกนออกมา “กวานหยูไค่ ! “
เมื่อได้ยินชื่อของเขาถูกเรียกออกมา กวานหยูไค่ก็สะดุ้งออกมาอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่จะบินออกมาจากฝูงชนด้วยรอยยิ้มที่เจิดจ้า ในที่ตอนแรกเขามองไปที่เสือขาวซึ่งอยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉินด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้มที่ฉีกออกไปถึงหู “น้องหยางยู่เทียน ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะจำกวานหยูไค่ได้ มันทำให้ข้ารู้สึกเป็นเกียรติจริง ๆ ถ้ามีอะไรที่น้องหยางยู่เทียนจำเป็นที่จะต้องให้ข้าทำ ข้าจะทำทุกอย่างที่ข้าจะทำได้”
แม้ว่าความเป็นเพื่อนระหว่างกวานหยูไค่กับเจี้ยนเฉินจะไม่ได้ลึกซึ้งนัก แต่กวานหยูไค่ก็ได้ยื่นมือมาช่วยเขากำจัดศัตรูบนความเสี่ยงที่จะไปทำให้ทั้งตระกูลซาร์และหยุนเทียนโกรธ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่สามารถลืมสิ่งนี้ไปได้ แม้ว่าจียนเฉินจะรู้ดีว่ากวานหยูไค่ทำไปเพราะสุดยอดทักษะธาตุแสงทั้งสาม
“กวานหยูไค่ ข้ามีคะแนนมากพอแล้ว เอาที่เหลือไป มันน่าจะเพียงพอที่จะทำให้เจ้าติดที่หนึ่งในสิบ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์
กวานหยูไค่ยินดีอย่างมาก หลังจากที่ขอบคุณไปหลายครั้ง เขาก็เริ่มที่จะเก็บคะแนนที่เหลืออยู่ทันที ในขณะที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่ติดตามกวานหยูไค่ พวกเขาทั้งหมดล้วนแสดงความเสียดายออกมา ถ้าพวกเขารู้ก่อนหน้านี้ว่าผลตอบแทนจะดีเยี่ยงนี้ พวกเขาก็คงไม่เลือกที่จะยืนดูอยู่เฉย ๆ
“หยางยู่เทียน อาการบาดเจ็บล่ะ ? ” คารา ลี
