่เว่ยจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความฉงนและความประหลาดใจ แม้ว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นต่อหน้านาง แต่นางก็ยากที่จะเชื่อได้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถฟื้นฟูได้เร็วขนาดนั้นจากการโจมตีของเซียนราชา
เจี้ยนเฉินป้องมือไปที่คารา ลี่เว่ย “ขอบคุณท่านคารา ลี่เว่ยสำหรับความห่วงใย อาการบาดเจ็บของข้านั้นหายดีและไม่เป็นปัญหาอีกต่อไปแล้ว ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านคารา ลี่เว่ยที่ช่วยข้าก่อนหน้านี้เลย”
หลังจากนั้น เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดก็แยกย้ายออกไปทีละคน ๆ แต่เจี้ยนเฉินไม่ได้ไปไหน เขากลับรออยู่ในถ้ำอย่างเงียบ ๆ เพื่อที่จะให้การแข่งขันจบลงและมิติในวัตถุเซียนถูกปิด ในตอนนี้เขาได้เก็บคะแนนมาอย่างเพียงพอแล้ว การติดหนึ่งในสิบก็เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว เขาไม่จำเป็นที่จะต้องต่อสู้กับคนอื่นเพื่อคะแนนเพียงเล็กน้อยอีกแล้ว
กวานหยูไค่ไม่ได้จากไปเช่นกัน เขากลับอยู่เลือกที่จะอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินอย่างไร้ยางอาย แต่สุดท้ายเขาก็กลายเป็นกำลังให้กับเจี้ยนเฉิน ภายใต้คำสั่งของเจี้ยนเฉิน กวานหยูไค่ได้ฝังศพเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงสิบกว่าคนที่ถูกฆ่าจากเสียงคำรามของเสือขาว ใขนณะที่แหวนมิติทั้งหมดที่พวกเขาครอบครองไว้ตกอยู่กับเจี้ยนเฉิน
คารา ลี่เว่ยไม่ได้อยู่กับเจี้ยนเฉินและออกไปไล่ล่าผู้เข้าแข่งขันที่เหลือเพื่อเก็บคะแนน
ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ชื่อของเจี้ยนเฉินก็ยิ่งเป็นที่รู้จักดีมากขึ้นในหมู่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง และทุก ๆ
