ากเจี้ยนเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่ห่างออกไป 5 เมตร และจ้องเขม็งไปที่รังไหมใหญ่สีขาว เขาโยนสัตว์อสูรระดับ 6 ที่เขาฆ่าไว้ข้างข้างรังไหม ที่ซึ่งกลุ่มหมอกสีแดงจากเลือดกำลังถูกดูดซึมเข้าไปที่รังไหมใหญ่สีขาวหลังจากดูดพลังชีวิตจากเลือดแล้ว พลังภายในไหมก็รุนแรงมากยิ่งขึ้น ในเวลาเดียวกัน พลังที่มันแสดงออกมาก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น และขยายจากสิบกว่ากิโลเมตรเป็นหลายร้อยกิโลเมตร“อีกนานแค่ไหนกันนะที่เสือขาวจำเป็นต้องใช้ในการพัฒนา ! ? ” ความกังวลเกิดขึ้นที่ใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขาสามารถรู้สึกได้ว่าพลังงานภายในรังไหมนั้นกำลังเปลี่ยนไป พลังชีวิตในเลือดของสัตว์อสูรนั้นเหมือนยาบำรุงที่ทำให้เสือขาวแปลงพลังงานได้รวดเร็วยิ่งขึ้น แต่ปริมาณของพลังชีวิตที่มันต้องการนั้นมากเกินไป เจี้ยนเฉินไม่มีเวลาที่จะออกไปล่าสัตว์อสูรระดับ 6 ตามความต้องการได้แต่ถ้าไม่มีพลังชีวิต เวลาที่เสือขาวจะใช้ในการพัฒนาการก็จะไม่เปลี่ยน เจี้ยนเฉินไม่มีเวลาที่จะอยู่ในวัตถุเซียนและรอให้เสือขาวพัฒนาได้“เลือดของสัตว์อสูรสามารถลดเวลาที่จะใช้ในการพัฒนาการของเสี่ยวไป๋ได้ และเลือดจากร่างบรรพกาลของข้านั้นมีพลังมากกว่าเลือดของสัตว์อสูร ถ้าข้าใช้เลือดของข้า บางทีผลมันอาจจะมากกว่าการใช้เลือดของสัตว์อสูรก็เป็นได้ ? ” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่ประกายแห่งการตัดสินใจจะปรากฏขึ้นในตาของเขา ทันใดนั้นเอง สายพลังปราณของกระบี่ม่วง-ฟ้าก็ปรากฎขึ้นบนนิ้วของเข
