า เขาโบกสะบัดมือและมันก็ตัดไปที่ข้อมือของเขาอย่างไรก็ตาม เมื่อปราณกระบี่เฉือนไปที่ข้อมือของเจี้ยนเฉิน ก็ทิ้งรอยสีขาวจางเอาไว้ พลังปราณของกระบี่ม่วง-ฟ้าไม่สามารถจะทำร้ายร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินได้เจี้ยนเฉินจ้องมองอย่างว่างเปล่าไปสักพัก ก่อนที่เขาจะรวมรวมพลังบรรพกาลภายในร่างกายของเขาไปที่จุดรวมลมปราณบรรพกาลทันที มันทำให้การป้องกันของเขาลดต่ำลงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ จากนั้นเขาก็ใช้พลังดั้งเดิมของจิตวิญญาณกระบี่กรีดลงไปที่ข้อมืออีกครั้งในครั้งนี้ ข้อมือของเขาถูกเฉือน แต่มันก็เป็นแผลยาวน้อยกว่า 1 นิ้ว ก่อนที่เลือดจะได้ไหลออกมา แผลก็สมานไปเองแล้ว“ไอ้ร่างบรรพกาลบ้านี้ ! ” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะสบถกับตัวเองออกมาเสียงดัง ในตอนนี้เท่านั้นมี่เขาพบว่าการที่มีร่างกายที่แข็งแกร่งเกินไปนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีเสมอไปเขาสะบัดมือ แล้วเขาก็เอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่เขาได้รับจากผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหงฝูออกมาจากแหวนมิติ กระบี่สังหารมังกร พลังเซียนที่พุ่งพวยไหลเข้าไปที่กระบี่ ซึ่งทำให้กระบี่เปล่งแสงสว่างสีดำออกมา หลังจากนั้นเขาก็เหวี่ยงมันอย่างโหดร้ายไปที่ข้อมือซ้ายของเขาแผลลึกปรากฏขึ้นที่ข้อมือของเขาทันที เลือดแดงฉานไหลออกมาจากแผลนั้นทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็วางมือของเขาลงเป็นรังไหมสีขาวที่อยู่รอบตัวของเสือขาว และให้เลือดจากข้อมือของเขากับเสือขาวได้ดูดซึมเลือดของเจี้ยนเฉินกายไปในรังไหมทันทีที่กระทบกับรังไ
