เสียงดัง พลังงานที่ทรงพลังได้ทำลายปากของปลาจนระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ
บุปผาโลหิตกระจายอยู่ในอากาศ กลิ่นคาวรุนแรงจากเลือดที่ฟุ้งกระจายไปในอากาศและเมื่อทุกอย่างนี้เกิดขึ้นพร้อมกัน ผลึกขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดก็ตกอยู่ที่พื้น
เจี้ยนเฉินเดินไปและถอนหญ้าที่บังผลึกนั้นออก เขาเช็ดเลือดออกจากผลึกและไม่แปลกในเลยว่าสิ่งนั้นคือแกนอสูร
เจี้ยนเฉินจ้องไปที่แกนอสูรสักพักก่อนที่จะถอนหายใจเบา ๆ เขาพึมพำกับตัวเอง “น่าเสียดายจริง ๆ ที่เปิดแหวนมิติไม่ได้ ข้าไม่มีที่ที่จะเก็บแกนอสูรระดับ 4 นี้ ดังนั้นข้าคงจะต้องทิ้งมันไป” เจี้ยนเฉินเหวี่ยงแขนและขว้างแกนอสูรทิ้งไป
“ข้าจ้องอยู่ที่นี่ในอีก 15 วันข้างหน้า ในช่วงเวลานี้ ข้าต้องหาน้ำและอาหารเอง สำหรับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ปกติแล้วนี้คงจะเป็นปัญหาที่ใหญ่อยู่ แย่จริงที่ร่างกายของข้าในฐานะนักสู้นั้นแข็งแกร่ง การที่จะอยู่ถึง 15 วันโดยไม่มีน้ำหรืออาหารจะไม่มีผลกระทบอะไรกับข้าเลยแม้แต่น้อย”
ในขณะที่เขาพูด พลังเซียนธาตุแสงก็เข้ามารวบรวมอย่างรุนแรง และเปลี่ยนรูปอย่างรวดเร็วกลายเป็น เมฆสีขาวยาว 1 เมตรข้างใต้เจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉินขึ้นเหยียบเมฆ และมันก็ลอยขึ้นไปทันทีและพาเขาไปด้วย จากนั้นมันก็ลอยหายไปในอากาศ
ในอาณาเขตอื่น ๆ ในวัตถุเซียน มีแนวภูเขาที่ว่างเปล่า ในตอนนี้ ที่ยอดที่สูงที่สุด มีหญิงสวยงามในชุดขาวกำลังยืนอยู่อย่างภาคภูมิ ชุดของนางค่อยข้างตัว
